บทที่ 1393

ในที่สุดทั้งสองก็เข้าสู่ขั้นต้นของระดับเทพแท้จริงได้ แต่เฟนด์ก็บุกทะลวงเข้าสู่ขั้นกลางได้แล้ว ระดับพลังยุทธของเขาเหนือกว่าพวกเขามาก ทักษะการต่อสู้ของเขาจะไม่ยิ่งกว่าเหรอ? ความจริงเรื่องนี้ทำให้พวกเขายอมจำนนต่อเขาอย่างสมบูรณ์

“สัตว์อสูรนั่นหนังหนามาก เราสองคนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน!”

ลีอาห์พูดอย่างสิ้นหวังขณะที่เธอต่อสู้กับงูเหลือม “ดูเหมือนว่างูเหลือมตัวนี้จะไม่ได้อยู่ขั้นต้นของระดับเทพแท้จริงแล้ว เมื่อไม่นานมานี้มันน่าจะเข้าสู่ขั้นกลางแล้ว!”

"คุณพูดถูก เราไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันแม้ว่าเราสองคนจะรวมพลังกันก็ตาม ให้ตายสิ ฉันสงสัยว่านายน้อยเฟนด์จะมาถึงจุดนัดแล้วหรือยัง! ถ้าเขาไม่อยู่ที่นั่น เราอาจจะทำร้ายสมาชิกตระกูลวู๊ดมากกว่าด้วยการพามันไปที่นั่น!”

มาร์ตินคิดเกี่ยวกับมันอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเขาก็มืดลง ในใจเขาเต็มไปด้วยความกังวล

ลีอาห์หัวเราะแห้ง ๆ "คุณพูดถูก แล้วเราจะทำยังไงกันดี? เราจะทำให้มันอันตรายมากขึ้น ถ้าสมาชิกในตระกูลวู๊ดที่รออยู่ส่วนใหญ่อยู่ในระดับกึ่งเทพ”

“เรายังไม่รู้ว่าเบธกับคนอื่น ๆ อยู่ที่นั่นด้วยหรือเปล่า เรายังมีผู้ฝึกยุทธสองสามคนที่อยู่ในขั้นต้นระดับเทพแท้จริง แต่เราก็ไม่รู้ว่าพวกเขาอยู่ที่นั่นไหม!”

มาร์ตินตวัดดาบของเขาอีกครั้ง ยิ่งพวกเขาเข้าใกล้จุดนัดพบมากเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งรู้สึกกังวลมากขึ้นเท่านั้น

"ดูสิ นั่นนายน้อยนี่ เขาเห็นเราแล้ว และเขากำลังมา!”

ในตอนนั้นเอง ลีอาห์ก็สังเกตเห็นเฟนด์ที่กำลังเหาะมาได้อย่างรวดเร็ว ความโล่งใจทำให้แขนขาของเธอมีแรงขึ้นในทันที

“เป็นเขาจริง ๆ ด้วย เยี่ยมไปเลย เราจะรอดถ้าเขามาที่นี่!”

เมื่อมาร์ตินจำเฟนด์ได้ สีหน้าของเขาก็เปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น เฟนด์อยู่ขั้นกลางของระดับเทพแท้จริง และเขาเป็นนักสู้ที่ทรงพลังมาก เขาจะไม่จำเป็นต้องกลัวงูเหลือมยักษ์หากเขามาช่วยพวกเขา

ฟ่อออ!

ร่างของงูเหลือมเต็มไปด้วยบาดแผล และเลือดก็ไหลออกมาจากบาดแผลเหล่านั้น