บทที่ 1401

“ฮึ่ม แกคิดว่าจะเอาชนะเราได้ด้วยจำนวนคนที่มีมากกว่าแค่นั้นเหรอ? มาดูกันว่าแกจะมีความสามารถหรือเปล่า!”

คลาวด์ส่งเสียงคะคอกอย่างเย็นชา สายตาของเขาเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม

"จู่โจมได้!"

ภายใต้คำสั่งของทั้งสามคน ทั้งสองฝ่ายจึงเริ่มปะทะกัน เพียงไม่กี่นาที คนจำนวนมากก็เริ่มล้มลง นอนตายอยู่บนพื้น

“สู้ตาย นายน้อยฮันท์! พวกเราคงไม่รอดแล้ว!”

ชายคนหนึ่งจากตระกูลเชิร์ชซึ่งอยู่ขั้นต้นของระดับเทพแท้จริงมองไปที่คู่ต่อสู้ของเขา สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล เพราะยังไงซะ ไม่เพียงแต่พวกเขามีจำนวนน้อยกว่ากองกำลังของเฟนด์เท่านั้น แต่พวกเขายังมีนักสู้ในระดับเทพแท้จริงน้อยกว่าด้วยเมื่อเทียบกับอีกฝ่าย ยิ่งไปกว่านั้น วีนัสและแรนดัลล์ยังเป็นนักสู้ที่น่ากลัวซึ่งเก่งกว่านักสู้ที่มีระดับการฝึกฝนใกล้เคียงกัน

นั่นเป็นเหตุผลที่เขากังวล

"ไม่ต้องกังวล อีกพักฉันจะไปช่วย ฉันแค่ต้องฆ่าไอ้คู่โสโครกสองคนนี้ก่อน ส่วนที่เหลือจะไม่มีปัญหา!”

ริมฝีปากของคลาวด์โค้งเป็นรอยยิ้มไร้อารรมณ์ ในสายตาของเขา มีเพียงเฟนด์และเฮเลน่าเท่านั้นที่แข็งแกร่งพอจะเป็นคู่ต่อสู้ของเขา ส่วนที่เหลือก็เหมือนพวกน่ารำคาญที่เขาสามารถกำจัดได้โดยไม่มีปัญหา

อีกอย่าง เขาไม่สนว่าพวกฝ่ายข้างเขาจะตายหรือไม่ นอกเหนือจากสมาชิกตระกูลฮันท์ ซึ่งเขาจะไว้ทุกข์ให้หากพวกเขาเสียชีวิต เขาไม่สนใจว่าสมาชิกในตระกูลเชิร์ชหรือสมาชิกในตระกูลลาโกริโอจะเป็นหรือตายหลังการต่อสู้จบลง

ความคิดเดียวที่อยู่ในใจของเขาคือ การฆ่าเฟนด์และเฮเลน่า เพราะยังไงซะ ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขา น้องชายของเขาคงไม่ตาย

“คู่โสโครก? นายนี่มันสารเลวจริง ๆ!”

เฮเลน่าอารมณ์พลุ่งพล่านเมื่อได้ยินเขาดูถูกเธอแบบนั้น ในฐานะคุณหนูลำดับที่หนึ่งของตระกูลคาเบลโล เธอไม่เคยถูกทำให้อับอายเช่นนี้มาก่อน จนเกือบจะระเบิดด้วยความโกรธ เธอถ่ายเทฉีลงในดาบทันที แล้วจ้องไปที่คลาวด์

“หึ แกยังไม่ยอมรับอีกเหรอ? แกสองคนอยู่ด้วยกันทั้ง ๆ ที่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน แน่นอนแกมันนังโสโครก”

คลาวด์หัวเราะเบา ๆ เขาทำหน้าเหยียดหยามเช่นเคย

ฟุ่บ!