บทที่ 1433

ผู้อาวุโสลำดับที่สองตกตะลึงเล็กน้อยก่อนที่จะพูดติดตลกว่า “คุณทั้งสองวิ่งมาหาเราเพราะคุณทนไม่ได้ที่จะแยกจากนายน้อยของเรางั้นเหรอ?”

ทั้งเฮเลน่าและดาเนียลล่าหน้าแดงกับคำพูดที่กล้าได้กล้าเสียของเขา

“ไม่ใช่อย่างนั้นนะ!” ดาเนียลล่าเงยหน้าขึ้นแล้วหยิบหญ้าวิญญาณออกมายื่นให้แนช “นายท่านวู๊ด พ่อของฉันยอมรับว่าเฟนด์ช่วยชีวิตพวกเราในระหว่างการแข่งขันครั้งนี้ และเขาเป็นคนช่วยพี่สาวของฉันแก้ไขวิกฤตของเธอในเหตุการณ์ครั้งก่อน จากสิ่งที่เกิดขึ้น เขาหวังว่าความบาดหมางระหว่างทั้งสองตระกูลจะสามารถคคลี่คลายลงได้ นี่เป็นสัญลักษณ์แสดงความขอบคุณจากพ่อของฉันเพื่อขอบคุณเฟนด์!”

“ฮ่าฮ่า! ไม่คิดเลยว่าพ่อของคุณจะใจดีขนาดนี้!” แนชเลิกหาเรื่องทะเลาะกับอเล็กซานเดอร์มานานแล้ว แต่อีกฝ่ายไม่เคยหยุดเอง และเพราะพฤติกรรมแบบนั้นจึงนำไปสู่การทะเลาะวิวาท เขายังขอให้สมาชิกในตระกูลของเขาอย่าอดทนมากนัก

เขาหยิบหญ้าวิญญาณและเก็บไว้ก่อนจะยิ้มออกมา “เยี่ยมไปเลย! ปล่อยให้เรื่องราวไม่ดีระหว่างตระกูลของเรามลายหายไปกับสายลม หวังว่าทั้งสองตระกูลจะสามารถสร้างมิตรภาพได้มากขึ้นในอนาคต!”

ดาเนียลล่าเอามือไขว้หลังแล้วถามอย่างมีความสุขว่า “ฮ่าฮ่า… ยังไงก็ตาม เนื่องจากเราค่อนข้างประหม่าเกี่ยวกับการแข่งขันครั้งนี้ ฉันกับพี่สาวเลยวางแผนจะไปเที่ยวพักผ่อนที่ตระกูลวู๊ด เพราะยังไงซะ เราก็เป็นเพื่อนกับเฟนด์แล้ว ได้ไหม? นายท่านวู๊ดคงจะไม่ว่าอะไรใช่ไหม?”

“ฮ่าฮ่า… แน่นอน! แน่นอน! การที่คุณสองคนมาเยี่ยมในฐานะแขกเป็นสิ่งที่พวกเรารอคอย!” แนชหัวเราะ เขาไม่ใช่คนโง่ ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเธอกับเฟนด์จะไปไกลเกินกว่าคำว่า 'แค่เพื่อน' ไม่งั้นสองสาวนี้คงจะจากไปหลังจากให้หญ้าวิญญาณเป็นของขวัญเสร็จแล้ว ทำไมพวกเธอถึงยังอยากจะตามพวกเขาไปที่ตระกูลวู๊ด?