บทที่ 1452

เมื่อเขาได้ยินอย่างนั้น ศิษย์คนนี้ก็ตกใจเช่นกัน เขาบอกลิลลี่ทันทีว่า “คุณกำลังพูดอะไร? นี่คือผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งที่พวกเราเคารพและนับถือ เป็นเกียรติของคุณแล้วที่ได้พบเขา อีกอย่าง แม้แต่สมาชิกของตระกูลชนชั้นหนึ่งก็ไม่อาจพบเขาได้ง่าย ๆ คุณเป็นเพียงลูกสาวของตระกูลชนชั้นสอง มันดีมากแค่ไหนแล้วที่เราให้คุณเข้ามา แต่คุณยังไม่พอใจอีกเหรอ?”

ลิลลี่กลัวจนเหงื่อเย็นไหลลงมาที่หน้าผาก ในตอนนั้นเอง ผู้อาวุโสลำดับหนึ่งก็ลุกขึ้นยืน ออร่าอันน่าสะพรึงกลัวที่เขาแผ่ออกมาทำให้เธอซึ่งมีระดับเป็นเพียงแค่ผู้ฝึกยุทธไม่สามารถยืนได้ จนเธอต้องทรุดตัวลงคุกเข่า และแม้แต่ผู้อาวุโสลำดับที่แปดที่อยู่ข้าง ๆ ก็เริ่มหน้าซีด เขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลเช่นกัน

“ฉัน ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่ง ฉันหมายความว่า แม้ว่าฉันปรึกษาคุณแล้วก็ตาม คุณก็ยังต้องไปหาเจ้าวิหารเพื่อหารือเกี่ยวกับเรื่องนี้ นี่เป็นเรื่องใหญ่เกินกว่าที่วิหารจะจินตนาการได้!”

ลิลลี่กัดฟันแน่น สีหน้าของเธอซีดลงทันที “เพราะฉันมีเบาะแสที่จะนำไปสู่ระดับสูงสุด!” เธอรีบพูด

“ระดับเทพสูงสุด?”

เมื่อเขาได้ยินอย่างนั้น ผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งของวิหารก็ขมวดคิ้วทันที ออร่าอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากร่างกายของเขาค่อย ๆ สลายไปจนกระทั่งมันหายไปอย่างสมบูรณ์ราวกับว่ามันไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อน

"ใช่แล้ว ระดับเทพสูงสุด!”

ลิลลี่ถอนหายใจอย่างโล่งอก เธอเช็ดเหงื่อที่ไหลออกมาบนหน้าผา

“ฮึ่ม!”

แต่เธอไม่คิดว่าชายชราคนนั้นจะทำแค่ยิ้ม ๆ “ทุก ๆ วัน มีคนมากมายมาแจ้งข่าวเรื่องนี้ แต่พวกเขาล้วนโกหกและหลอกลวง คุณควรจะรู้นะ คุณอาจจะต้องตายหากคุณให้ข้อมูลที่ไร้ประโยชน์!”

ลิลลี่สูดหายใจเข้าอย่างแรงหลังจากได้ยินแบบนั้น ถ้าหากการเข้าไปในพื้นที่อันตรายทั้งเจ็ดไม่มีสิ่งตอบแทนใด ๆ นั่นหมายความว่าเธอกำลังตกอยู่ในอันตรายไม่ใช่เหรอ?

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เธอคิดอย่างรอบคอบแล้ว เธอก็พูดกับชายชราด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยวว่า “ไม่ต้องเป็นกังวลผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่ง ข้อมูลที่ฉันมีจะเป็นประโยชน์อย่างแน่นอน นอกจากนี้ สมาชิกในตระกูลลึกลับชนชั้นหนึ่งทั้งแปดตระกูลได้หารือเรื่องนี้กันแล้ว และพวกเขาก็เตรียมตัวที่จะออกเดินทาง!”