บทที่ 1454

“นี่มันเยี่ยมไปเลย แผนของคุณยอดเยี่ยมมาก คุณหนูใหญ่ ฉันคิดด้วยซ้ำวว่าเราอาจจะต้องเดือดร้อนแน่ถ้าคุณบอกข่าวนี้กับพวกเขา ไม่คิดเลยว่าเราจะได้รับรางวัลมากมายขนาดนี้ ถ้าเป็นอย่างนี้ เราก็ไม่ได้มาที่นี่โดยเปล่าประโยชน์!”

หลังจากที่พวกเขาออกจากวิหารแห่วงทวยเทพและราชาแล้ว ผู้อาวุโสลำดับที่แปดยังคงกังวลใจอยู่ เขากลัวว่าพวกเขาจะถูกฆ่าหากทำให้เผ่าโบราณไม่พอใจ ตอนนั้นพวกเขาคงจะต้องเดือดร้อนจริง ๆ

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาทั้งสองคนยังแอบมาที่นี่กันเอง ถ้าพวกเขาตาย นายท่านก็คงไม่รู้ว่าพวกเขาตายได้ยังไง

ลิลลี่ยิ้มอย่างร่าเริง “ลองคิดดูสิ ตอนนี้ตระกูลลาโกริโอเป็นเพียงตระกูลชนชั้นสอง” เธอพูด “ก่อนอื่นเราอ่อนแอกว่าตระกูลวู๊ดมาก และหลังจากการแข่งขัน เราประสบกับการสูญเสียครั้งใหญ่ซึ่งมีอัจฉริยะจำนวนมากเสียชีวิต มันยากที่เราจะลุกขึ้นยืนได้อีกครั้ง ใครจะไปรู้ว่าเราต้องรอจนกว่าจะถึงเวลานั้นอีกนานแค่ไหน?”

ลิลลี่หยุดพักก่อนที่จะพูดต่อว่า “นั่นคือเหตุผลที่แม้ว่าเราจะไม่บอกสี่เผ่าโบราณเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่เราก็ไม่ได้รับประโยชน์อะไรมากนักจากการไปสถานที่อันตรายทั้งเจ็ด ทำไมเราไม่แอบเผยแพร่ข้อมูลนี้ไปล่ะ? ด้วยวิธีนี้ การสูญเสียของเราจะได้ไม่มากนัก และเรายังได้รับรางวัลสำหรับความพยายามของเราอีกด้วย นั่นมันไม่วิเศษกว่าเหรอ?”

“ฮ่า ๆ คุณหนูใหญ่ คุณฉลาดขึ้นอีกแล้ว!”

ผู้อาวุโสลำดับที่แปดหัวเราะออกมาเสียงดัง “เพียงแค่ใช้หญ้าวิญญาณและโอสถที่เราได้รับ อัจฉริยะในตระกูลลาโกริโอก็สามารถพัฒนาได้ในเวลาอันสั้น ด้วยวิธีนี้ ช่องว่างระหว่างตระกูลของเรากับตระกูลวู๊ดก็จะไม่ใหญ่นัก ไม่งั้นเราคงไม่มีวันตามพวกเขาได้ทัน”

“ต่อไป ไปที่ตำหนักเทพยดากันเถอะ!”

เขาไม่คิดว่าลิลลี่จะยิ้มหวานขณะที่เธอพูดตอบเขา

“ตำหนักเทพยดา? คุณอยากจะไปที่นั่นงั้นเหรอ?”

ผู้อาวุโสลำดับที่แปดขมวดคิ้วเข้าหากัน เขารู้สึกประหลาดใจมาก

“หึ ฉันไม่ได้บอกหนิว่าฉันจะเปิดเผยข้อมูลให้เผ่าโบราณแค่เผ่าเดียว” ลิลลี่พูดด้วยรอยยิ้มเย็นชา “มันจะไม่ดีกว่าเหรอถ้าเราควรไปเยี่ยมเผ่าโบราณแต่ละเผ่า? ลองคิดดูสิ เราสามารถคูณผลกำไรด้วยสี่ นั่นมันไม่น่าอัศจรรย์กว่าเหรอ?”