บทที่ 1456

“หากพวกเขาขอให้กำจัดสามคนนี้ พวกเขาก็อาจจะเห็นด้วย!”

ผู้อาวุโสลำดับที่แปดพยักหน้าหลังจากใช้ความคิดบางอย่าง “เพราะยังไงซะ มันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีการสูญเสียใด ๆ ถ้าพวกเขาต้องการต่อสู้กับตระกูลใหญ่อย่างตระกูลวู๊ด เมื่อมีข่าวว่าหนึ่งในสี่เผ่าโบราณจะโจมตีตระกูลลึกลับออกไป มันคงเป็นปัญหาแน่!”

ลิลลี่รู้ดีว่าสี่เผ่าโบราณและตระกูลลึกลับยังคงจะรักษาความสงบต่อกันไว้โดยที่ไม่ได้พูดออกมา พวกเขาจะไม่เข้ามาก้าวก่ายซึ่งกันและกัน

อีกอย่าง สี่เผ่าโบราณยังได้ให้คำสัญญาว่าพวกเขาจะไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องของตระกูลลึกลับเพื่อไม่ให้เป็นอุปสรรคต่อการเติบโตของพวกเขา

นอกจากนี้ ยังมีความขัดแย้งหรือความไม่ลงรอยกันเป็นครั้งคราวระหว่างพวกเขากับตระกูลลึกลับ เช่น ตระกูลชนชั้นหนึ่งทั้งแปด แต่ความเป็นไปได้ของสงครามที่เกิดขึ้นจริงนั้นต่ำมาก

พวกเขามีเรื่องไม่ลงรอยกัน แต่เมื่อเผ่าโบราณโจมตีตระกูลลึกลับ ตระกูลลึกลับอื่น ๆ คงจะรวมตัวกันเพื่อต่อต้านเผ่าโบราณอย่างแน่นอน จนกระทั่งนำไปสู่การทำสงครามกับพวกเขา

นี่เป็นเพราะตระกูลลึกลับรู้ดีว่าหากเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นครั้งหนึ่ง มันก็อาจมีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นอีกหากพวกเขาไม่สู้กลับด้วยกัน เป้าหมายต่อไปอาจเป็นตระกูลไหนในพวกเขาก็ได้

เผ่าโบราณสามารถโจมตีตระกูลไหนก็ได้จนกว่าพวกเขาทั้งหมดจะถูกทำลาย

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมมันจึงยากที่จะโน้มน้าวให้เผ่าโบราณโจมตีตระกูลวู๊ด ซึ่งเป็นตระกูลชนชั้นหนึ่ง โอกาสที่พวกเขาจะเห็นด้วยกับข้อเสนอนี้มีน้อยมาก

อย่างไรก็ตาม หากเป็นการโจมตีเพียงไม่กี่คน ก็มีโอกาสเป็นไปได้สูงที่พวกเขาจะเห็นด้วย พวกเขาต้องกำหนดเป้าหมายเพียงสองหรือสามคนเท่านั้น และถ้าพวกเขาแอบสังหารเป้าหมายในเขตสถานที่อันตราย ก็จะไม่มีใครสามารถระบุได้ว่าพวกเขาเป็นฆาตกร

“แน่นอน แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็จะลองคุยดูก่อน ก่อนอื่นฉันจะแนะนำให้พวกเขากำจัดตระกูลวู๊ดทั้งหมด แต่ถ้าพวกเขาปฏิเสธจริง ๆ พอเป็นอย่างนั้น พวกเขาก็จะรู้สึกเหมือนได้ต่อรองถ้าฉันลดเงื่อนไขลง โอกาสที่พวกเขาจะตกลงก็จะมีมากขึ้น!”

ลิลลี่ยิ้มอย่างชั่วร้ายและพูดออกมา