บทที่ 1489

อีกด้านหนึ่ง ชายชราอีกคนก็หัวเราะเยาะกับสถานการณ์นี้ “ฮ่าฮ่าฮ่า! การกระทำของเขาไม่ต่างจากฆ่าตัวตายเลย จริงไหม? ตอนแรกเขามีโอกาสที่จะหนี แต่ตอนนี้ไม่มีโอกาสอีกแล้ว! ร่วมมือฆ่าเขากันเถอะ! พอเขาตาย แนชกับเคนเนธก็จะหนีไม่รอดเหมือนกัน!”

จากระยะไกล แนชกับเคนเนะซึ่งยืนอยู่บนดาบบิน ต่างก็กินโอสถเพื่อรักษาแผล จากนั้นพวกเขาก็นั่งลงบนดาบและพักผ่อน สีหน้าของพวกเขาดูเคร่งขรึมขณะมองไปยังทางที่เฟนด์และอีกสี่คนอยู่

“นายท่านแนช ทำไมนายน้อยเฟนด์ถึงทำแบบนี้? นี่ไม่เท่ากับว่าหาเรื่องตายเหรอ? สถานกาณ์อย่างนั้น มันไม่มีโอกาสชนะเลยแม้แต่น้อย!”

เคนเนธถอนหายใจอีกครั้ง สีหน้าของเขาหมองลง “นายน้อยเฟนด์ ครั้งนี้เขาประมาทเกินไป!”

แนชก็มีสีหน้าเศร้าหมองลงเช่นกัน หลังจากไตร่ตรองเรื่องนี้แล้วเขาก็วิเคราะห์ออกมาว่า "แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าทำไมเฟนด์ถึงอยากให้เราปลอดภัยก่อน แต่ฉันเชื่อมั่นในตัวเขา บางทีเขาอาจจะมีแผนการบางอย่างที่….”

ขณะที่แนชแสดงความเห็นออกมา เสียงของเขาก็เบาลงเรื่อย ๆ เห็นได้ชัดว่าเขาก็ไม่ค่อยมั่นใจในคำพูดของตัวเองเหมือนกัน แม้แต่เขาก็คิดว่า เฟนด์คงไม่มีโอกาสชนะ เพราะนอกจากดาบบิน เฟนด์จะมีอะไรอีก?

“แกบังคับฉันให้ต้องทำแบบนี้เองนะ ฉันเลยไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องสู้!”

เฟนด์กำหมัดแน่น ไม่นานร่างของเขาก็สั่นอย่างรุนแรง พลังมหาศาลแผ่กระจายไปทั่วพื้นที่ “ฉันฝึกทักษะมังกรแท้จริงมาอย่างหนัก และหลังจากทะลวงเข้าสู่ระดับเทพแท้จริงแล้ว ฉันก็จะสามารถแปลงร่างเป็นมังกรจริง ๆ ได้ แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังไม่เคยลองมันเลย วันนี้ฉันจะทำให้แกเห็นว่าฉันสามารถทำอะไรได้บ้าง!”

เมื่อคำพูดสุดท้ายของเขาจบลง เขาก็คำรามเสียงดัง เปล่งเสียงคำรามที่น่ากลัวของมังกรออกมา

ลำแสงสีเขียวสว่างวาบต่อหน้าทุกคน เฟนด์ซึ่งตอนแรกอยู่ในร่างมนุษย์ก็แปลงร่างเป็นมังกรตัวใหญ่จริง ๆ มังกรเขียวที่ยาวหลายร้อยฟุต

“นาย นายท่าน! ฉันไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม? ฉันมองผิดไปหรือเปล่า? นายน้อยเฟนด์ใช้เทคนิคอะไรในการฝึกฝน? นายน้อยเฟนด์สามารถแปลงร่างเป็นมังกรได้จริงเหรอ? เป็นมังกรตัวจริง!”

ไกลจากสถานที่ต่อสู้ เคนเนธตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือแต่ก็ตื่นเต้น เขาอดไม่ได้ที่จะขยี้ตาเพื่อให้แน่ใจว่าเขาไม่ได้เห็นภาพหลอน