บทที่ 1496

“เจ้าตำหนัก เราไม่แน่ใจในเรื่องนี้ เราจึงยืนยันไม่ได้ พื้นที่นั้นล้อมรอบไปด้วยป่าไม้ และแทบจะไม่มีอะไรอยู่รอบ ๆ เลย เราจึงไม่มีทางตรวจสอบได้ว่าจริง ๆ แล้วเกิดอะไรขึ้น!”

ชายชรายิ้มอย่างขมขื่น สีหน้าของเขาไม่สู้ดีนัก “นั่นหมายความว่าสถานที่ที่ทั้งหกคนเลือกนั้นเหมาะสมอย่างยิ่งที่จะวางกับดักและสังหารแนช วู๊ดกับพรรคพวก แต่ทำไมจู่ ๆ สัตว์อสูรจึงปรากฏตัวขึ้นและฆ่าพวกเขาไปจนหมดได้ มันไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย!”

ชายชราหยุดชั่วขณะหนึ่งก่อนที่จะพูดต่อ "โอ้ ใช่แล้ว ความเสียหายในที่เกิดเหตุนั้นอาจบอกอะไรเราไม่ได้มากนัก เนื่องจากการต่อสู้ส่วนใหญ่น่าจะเกิดขึ้นบนท้องฟ้า”

“สัตว์อสูรชนิดใดกันที่สามารถฆ่าพวกเขาทั้งหกคนได้? แม้ว่าสัตว์อสูรเหล่านี้จะมีอยู่ในระดับเทพแท้จริง แต่แน่นอนว่าคงไม่ง่ายที่จะฆ่าพวกเขาทั้งหกคนได้ แม้ว่าคนของเราอาจจะไม่สามารถเอาชนะสัตว์อสูรได้ แต่ก็น่าจะมีคนที่สามารถหลบหนีมาได้หากหนึ่งหรือสองคนในนั้นถ่วงเวลาสัตว์อสูรไว้ไม่ใช่หรือ? นี่หมายความว่าสัตว์อสูรตัวนั้นต้องมีพลังสูงกว่าพวกเขามาก!”

โจเอลใบหน้าถอดสี นักสู้ทั้งหกของเขาเสียชีวิตไปเช่นนั้น ด้วยเหตุนี้ตำหนักนภาจะอ่อนแอที่สุดในบรรดาสี่ชนเผ่าโบราณ

“ตระกูลวู๊ดไม่ได้ฆ่าพวกเขาอย่างแน่นอน พวกเขาไม่มีความสามารถพอหรอก ไม่ใช่ฝีมือพวกเขา!”

ใบหน้าของลิลลี่ก็ซีดลงเช่นกัน เธอนั่งลงข้าง ๆ ด้วยความรู้สึกผิดหวัง และดูเหมือนเธอจะสับสนเล็กน้อย “เราได้แต่ยอมรับว่าวันนี้พวกเขาโชคดี ก่อนที่ผู้อาวุโสทั้งหกจะไปถึงจุดซุ่มโจมตี พวกเขาคงจะเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรและถูกฆ่าตายไปเสียก่อน!”

ยิ่งโจเอลคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาก็ยิ่งโกรธ เขามองไปที่ลิลลี่อย่างกระวนกระวายใจ "ทั้งหมดเป็นความผิดของคุณ หากคุณไม่กระวนกระวายที่จะฆ่าพวกเขาให้ได้ ผู้อาวุโสทั้งหกของเราก็คงไม่ตาย” เขากล่าว “ฉันอยากจะพาพวกเขาลงไปในจุดอันตรายทั้งเจ็ด ตอนนี้เราสูญเสียครั้งใหญ่!”

ลิลลี่ก็โกรธเช่นกัน “คุณจะโยนความผิดทั้งหมดมาที่ฉันเหรอ? คุณรับปากเองนี่นา อีกอย่าง นี่ก็เป็นอุบัติเหตุ ใครจะรู้ว่าสัตว์อสูรพวกนั้นจะโผล่มา?” เธอบอกโจเอลด้วยอาการหอบ “อีกอย่าง หากเราลงมือกับพวกเขาที่เจ็ดจุดอันตราย คุณจะรู้ได้ยังไงว่าพวกเขาอยู่ในส่วนใดของเจ็ดจุดอันตรายนั้น สถานที่นั้นใหญ่โตเป็นอย่างมาก คงไม่ง่ายที่จะหาพวกเขาพบ!”

โจเอลกำหมัดแน่น หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็มองไปที่ชายชราด้วยความสับสน "มีอะไรบางอย่างผิดปกติ ถ้ามีสัตว์อสูร ทำไมถึงยังมีศพอยู่รอบ ๆ ? อย่าบอกนะว่าสัตว์พวกนั้นไม่กินมนุษย์?”