บทที่ 1502

สองวันก่อนที่พวกเขาจะออกเดินทางไปยังเขตของตระกูลคาเบลโล แนชและผู้อาวุโสจำนวนหนึ่งกำลังรออยู่ที่ประตูอย่างใจจดใจจ่อ

พวกเขาทุกคนอยากรู้ว่าเฟนด์จะทำสำเร็จหรือไม่ ในเมื่อเขาต้องฝึกฝนการเล่นแร่แปรธาตุและพยายามฝึกยุทธให้ก้าวหน้าภายในเวลาอันสั้น

อีกอย่างหนึ่ง หากเขาออกเดินทางช้าไปกว่านี้ พวกเขาก็จะไม่สามารถไปถึงที่หมายได้ทันเวลา เพราะเขตที่ดินของตระกูลคาเบลโลนั้นอยู่ห่างจากที่ดินของตระกูลวู๊ดเป็นระยะทางไกลพอสมควร

ขณะที่ความวิตกกังวลกำลังเข้าครอบงำพวกเขา ในที่สุดประตูก็ค่อย ๆ แง้มเปิดออก เฟนด์เดินออกมา

“นายน้อยเฟนด์ในที่สุดคุณก็ออกมาแล้ว คุณบรรลุไปอีกขั้นแล้วหรือยัง?”

ผู้อาวุโสลำดับแรก พ่อบ้านไททัสและคนอื่น ๆ ต่างก็จ้องมองที่เฟนด์อย่างคาดหวัง พวกเขาทุกคนรู้ว่าเฟนด์มีความสามารถในการต่อสู้ที่น่ากลัว หากเฟนด์สามารถบรรลุเข้าสู่ขั้นสูงสุดของระดับเทพแท้จริงได้ พวกเขาก็ไม่มีอะไรต้องกลัว

ในขณะที่สายตาของทุกคนจับจ้องมาที่เขา เฟนด์ก็พยักหน้าเล็กน้อย “ฮ่าฮ่า ไม่ต้องกังวล ผมทำได้แล้ว!”

ขณะที่เฟนด์พูด เขาค่อย ๆ ปล่อยรัศมีในร่างกายของเขาออกมา ให้มันกระจายออกไปในบรรยากาศ

“พระเจ้า รุนแรงเหลือเกิน! นี่เป็นรัศมีของคนที่อยู่ในขั้นสูงสุดของระดับเทพแท้จริงหรือ? ทำไมถึงรู้สึกว่ามันเป็นความแข็งแกร่งของนักสู้ในขั้นสูงสุดของระดับเทพแท้จริงรวมกันสิบคนเลยล่ะ”

เมื่อเฟนด์ปล่อยรัศมีของเขาออกมา ฝูงชนก็ตกใจ

“นี่มันประหลาดนะ ตั้งแต่แรกเราเคยคิดว่าเราสามารถเอาชนะเขาได้ด้วยซ้ำ!”

ลีอาห์และมาร์ตินสบตากัน ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี พวกเขายังจำได้ว่าก่อนหน้านี้พวกเขาพยายามต่อสู้กับเฟนด์เพื่อชิงตำแหน่งทายาทของบ้านอย่างไรบ้าง