บทที่ 1504

“โอ้ เธอตั้งใจฝึกอย่างหนักมากเพราะหมอนั่น ต้องยอมรับเลยว่าพลังแห่งรักนั้นน่าทึ่งมาก!”

เฮเลน่ามองไปที่ดาเนียลล่าและอดไม่ได้ที่จะแซวเธอว่า “จริงสิ วันพรุ่งนี้คนที่เธอชอบอาจจะมาถึงแล้ว ตอนนี้เธอรู้สึกยังไง? ประหม่าไหม? หรือตื่นเต้น?"

ดาเนียลล่าเขินอายมากขึ้นเมื่อพี่สาวหยอกเย้าเธอแบบนั้น เธอหรี่ตาลงและก้มศีรษะ "แน่นอนฉันจะทั้งตื่นเต้นและประหม่าในเวลาเดียวกันไม่ได้เหรอ? ฉันสงสัยว่าเขาจะดีใจไหมที่เห็นว่าฉันประสบความสำเร็จอย่างนี้!”

“หึ.. เธอมีความสัมพันธ์กับแม้จะยังเก็บมันไว้เป็นความลับก็เถอะ แต่แน่นอนว่าเขาจะต้องดีใจที่เธอประสบความสำเร็จ!”

เฮเลน่ายิ้ม เธอชื่นชมอยู่ในใจ เธอดีใจแทนน้องสาวคนที่สามของเธอที่สามารถหาผู้ชายที่น่าเหลือเชื่อเช่นนี้ได้ ทว่าเธอไม่รู้ว่าทำไมความรู้สึกอิจฉาทำให้หัวใจเธอบิดเร่าเช่นนี้

“ความสัมพันธ์อะไร? พี่ต่างหากที่มีความสัมพันธ์กับเขา ทุกคนยอมรับพี่แล้วด้วยซ้ำ! ใครจะรู้ว่าเมื่อไหร่ที่เราจะสามารถเปิดเผยความสัมพันธ์ของเราได้?”

ดาเนียลล่าเม้มปาก นั่งลงใต้ศาลาหิน “พี่เซเลน่าค่อนข้างดีกับฉัน และเฟนด์ก็บอกฉันว่าเซเลน่ายอมรับฉันแล้ว ฉันมีความสุขเพราะเรื่องนั้น แต่ตอนนี้ฉันกังวลว่าฉันจะจัดการเรื่องนี้กับไคลี่ได้ยังไง?”

“ไคลี่? ไคลี่ไม่ชอบเธอเหรอ? เด็กคนนั้นเสียใจที่เห็นเธอจากมา มันไม่น่าจะมีปัญหาหรอก!”

หลังจากที่เฮเลน่าคิดบางอย่างแล้ว เธอก็อดไม่ได้ที่จะถามขึ้น “ใช่แล้ว ตั้งแต่เธอกลับมา เธอก็ฝึกซ้อมมาตลอดจนถึงเมื่อวาน แน่ใจนะว่าไม่ได้ลืมอะไร?”

ดาเนียลล่ามองไปที่เฮเลน่าแล้วพูดยิ้ม ๆ “ฉันไม่ลืมที่ฉันสัญญากับเฟนด์ว่าฉันจะให้น้ำศักดิ์สิทธิ์กับพ่อแม่ของเขา อีกเดี๋ยวฉันจะไปแล้ว! ที่ไม่ไปก่อนหน้านี้ก็ไม่ใช่เพราะงานยุ่ง แต่เพราะกลัวคุณพ่อและคนอื่นจะจับได้ ตระกูลอื่น ๆ กำลังจะมาถึงเร็ว ๆ นี้ พวกเขาคงจะกำลังยุ่งอยู่กับการจัดพื้นที่ของตระกูลและเตรียมรับแขก เพราะอย่างนั้นพวกเขาก็คงจะไม่มีเวลามาสนใจน้ำศักดิ์สิทธิ์!”