บทที่ 1528

เฟนด์ มองไปยังบรรดาหัวหน้าครอบครัวตระกูลชั้นหนึ่งคนอื่น ๆ แล้วถามอย่างยิ้มแย้ม ว่า “แบบนี้ว่ายังไงล่ะ? นายท่านคาเบลโล นายท่านซีเมเนส พวกคุณคิดว่ายังไง?”

“ฮ่าฮ่า... ไม่มีปัญหากับเรื่องนั้นหรอก! หากเป็นวิชาการฝึกยุทธจริง เราก็สามารถแบ่งปันให้กับทุกคนได้อย่างแน่นอน ท้ายที่สุดนี่คือสิ่งที่ดีเยี่ยมกว่าสําหรับทุกคน! เราต้องพยายามอย่างเต็มที่ในการสร้างพันธมิตรความร่วมมือเพราะมันจะเป็นผลดีกับทุกคน” อเล็กซานเดอร์หัวเราะเบา ๆ และพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ เริ่มชื่นชมความเข้าใจอย่างลึกซึ้งของลูกสาวของเขา เขาต้องยอมรับว่าเฟนด์เป็นอัจฉริยะจริง ๆ เขาไม่เพียงแต่มีความสามารถเท่านั้น แต่เขายังประพฤติตัวดีอีกด้วย ที่สําคัญกว่านั้น เขาฉลาดมากทีเดียวที่เขารู้วิธีชนะใจสมาชิกในตระกูลชั้นสองและชั้นสาม

สมาชิกของตระกูลชั้นสองและชั้นสามที่ติดตามพวกเขาอาจแม้แต่พยายามเอาใจหรือประจบประแจงตระกูลวู๊ดหลังจากเฟนด์เอ่ยปากก็ทำให้

เมื่อเป็นแบบนี้ ไม่ต้องสงสัยว่า ตระกูลวู๊ดจะกลายเป็นที่หนึ่งในบรรดาตระกูลลึกลับไม่ช้าก็เร็ว

ในทางตรงกันข้าม พวกฮันท์มักจะใช้อำนาจเผด็จการอย่างน่ารังเกียจ อเล็กซานเดอร์ลงความเห็นว่าด้วยทัศนคติของพวกนั้น พวกเขาจะไม่ร่วมมือกับตระกูลชั้นสองและชั้นสามเหล่านี้อย่างแน่นอน นับประสาอะไรในการสร้างสัญญาลูกผู้ชาย พวกเขายิ่งไม่เอาด้วย

ทัศนคติแบบนั้น พวกเขาคงได้ปะทะต่อสู้กับคนอื่น ๆ เมื่อเข้าไปในพื้นที่อันตรายอย่างแน่นอน และพวกเขาจะประสบความสูญเสียครั้งใหญ่จากมัน เป็นไปได้ว่าบรรดาตระกูลชั้นสองและชั้นสามเหล่านี้จะไม่รักษาความสัมพันธ์ฉันท์มิตรกับตระกูลฮันท์เอาไว้—พวกเขามีโอกาสเป็นได้แค่ความสัมพันธ์ที่ตึงเครียดขึ้นมาแทนเท่านั้น

เชอร์ลีย์ครุ่นคิดถึงมันและถามขึ้นว่า “เฟนด์ ฟังดูเป็นไปได้นะ แต่ภายใต้สถานการณ์ที่เราจัดการเพื่อให้ได้วิชายุทธจากบรรดาลูกบอลหิน ทีนี้จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเป็นลูกเดี่ยว? ตัวอย่างเช่น ถ้าลูกบอลหินสามารถบริโภคได้ จะเป็นยังไง? แล้วถ้ามันเพียงพอสําหรับคนเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะบรรลุสู่ระดับเทพเจ้าสูงสุดล่ะ? เราคงไม่สามารถแบ่งปันสิ่งนั้นกันได้ใช่ไหม? ฉันหมายความว่ามีความเป็นไปได้ต่าง ๆ ดังกล่าวน่ะ!”