บทที่ 1558

“ผู้อาวุโสโมสลีย์ แล้วตอนนี้ล่ะ? อีกฝ่ายคงไม่ส่งมอบลูกบอลหิน! พวกเขาสามัคคีเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันมาก และ...และเราไม่สามารถเอาชนะพวกเขาได้! หึ! วุ่นวายอะไรอย่างนี้!”

แมทธิวตกอยู่ในภาวะซึมเศร้า และเขาไม่รู้ว่าจะทําอย่างไรต่อไป ในพริบตาเดียว เขาสูญเสียคนไปมากกว่าห้าหมื่นคน บวกกับผู้ที่เสียชีวิตก่อนการต่อสู้กับเฟนด์และกลุ่มต่าง ๆ ของเขา ตอนนี้เขาสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ ที่แย่ไปกว่านั้น คนที่แข็งแกร่งอย่างผู้อาวุโสล็อค และผู้อาวุโสฮาร์ทแมนก็ถูกอีกฝ่ายสังหารไปด้วย เขาคิดอะไรไม่ออกเลยมืดแปดด้านจริง ๆ

“เฮ้อ! เราไม่มีทางใดอีกแล้ว เราสูญเสียผู้ชายไปมากมายเหลือเกิน และผู้ที่รอดชีวิตจากการต่อสู้ที่โหดร้ายก็ได้รับบาดเจ็บ ถึงเราจะไล่ตามพวกเขาไปในตอนนี้ เราก็ไม่มีใครที่จะต่อกรกับพวกเขาได้ ไม่ต้องพูดถึงว่าขวัญกําลังใจหรือจิตวิญญาณการต่อสู้ในหมู่พวกเราไม่มีแล้ว ดังนั้น ณ ตอนนี้ เราทำได้แค่เพียงยุติการโจมตีของเราไว้ชั่วคราว”

ผู้อาวุโสโมสลีย์จ้องที่ฝูงชนอย่างว่างเปล่าและส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ในที่สุด น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

“ชั่วคราวเหรอ? คุณหมายถึงอะไร? คุณกําลังบอกว่ายังมีหนทาง ความหวัง สําหรับเราที่จะได้รับลูกบอลหินอีกหรือ?”

ดวงตาของแมทธิวเจิดจ้าขึ้นทันทีเมื่อได้ยินถ้อยคำของผู้อาวุโสโมสลีย์

“เห็นได้ชัดว่าลูกบอลหินมีความสําคัญมากจนกระทั่งคนจากตระกูลต่าง ๆ บนแผ่นดินใหญ่ไม่ต้องการให้ลูกบอลหินตกอยู่ในมือเรา บางทีพวกเขาคิดว่าถ้าลูกบอลหินอยู่ในมือไอ้ชั่วนั่น พวกเขายังมีโอกาสฉกมันไปจากเขาเมื่อถึงแผ่นดินใหญ่ แต่ถ้าลูกบอลหินอยู่กับเรา คงไม่ง่ายนักที่พวกเขาจะคว้ามันได้อีก!”

ผู้อาวุโสโมสลีย์เงียบไปสองสามวินาทีก่อนเอ่ยต่อไป “ดังนั้น ฉันจึงเดาว่านั่นเป็นเหตุผลว่าทําไมพวกเขาถึงเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันมาก่อนแล้วไม่มีตกหลุมแผนร้ายที่เราหว่านไว้สร้างความแตกแยกในหมู่พวกเขา พวกเขานิ่งอยู่ตลอด!”

“ใช่ คุณพูดถูก เฮ้อ! ตอนนี้ไม่มีทางอื่นแล้วใช่ไหม? ลูกบอลหินลูกนั้น...ยิ่งพวกเขาแข็งขืนไม่ยอมแพ้มากเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งรู้สึกว่าลูกบอลหินนั้นเป็นหนทางในการบรรลุระดับเทพสูงสุด!”

เจ้าวิหารราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์กล่าวพร้อมกับถอนหายใจ