บทที่ 1591

สีหน้าของผู้อาวุโสทั้งสามคนเปลี่ยนไปเป็นน่าสยดสยอง

ขณะนั้น พอลเอามือไพล่หลังและพูดว่า “เราไม่มีทางเลือกอื่น หากเกิดการปะทะกันขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเพราะเราหรือเพราะความขัดแย้งระหว่างตระกูลวู๊ด กับตระกูลอื่น ๆ เราทุกคนก็ควรก้าวออกไปสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับตระกูลวู๊ด! แค่เราสู้ ก็แปลว่าเรายังมีหวังที่จะมีชีวิตอยู่ ถึงเราจะไม่อยากสู้ เราก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว!”

“แต่ผมเกรงว่าการเอาชีวิตรอดจากการต่อสู้ในครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย พันธมิตรของตระกูลวู๊ดไม่ได้อยู่ที่นี่ หากตระกูลฮันท์มาที่นี่เพียงตระกูลเดียวเดียว ตระกูลวู๊ดก็คงรับมือได้ แต่…แต่นี่ศัตรูกันกันตั้งมีสี่ตระกูล! ที่แย่ไปกว่านั้น สามในสี่ยังเป็นตระกูลลึกลับชั้นหนึ่งอีกต่างหาก! และพวกเขาก็มีจำนวนมากกว่าเราหลายเท่าอีกด้วย เราจะรอดไปได้ยังไง?”

เห็นได้ชัดว่าผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งไม่มั่นใจและรู้สึกหวาดกลัวอยู่ในใจ ทำไมเขาถึงเลือกที่จะมาตระกูลวู๊ด และขอความช่วยเหลือจากพวกเขา? ถ้าเขาหาที่ซ่อนห่างไกลได้เอง มันคงจะปลอดภัยกว่านี้มาก!

“สิ่งเดียวที่เราทำได้ในตอนนี้ก็คือเชื่อมั่นในตระกูลวู๊ด เฟนด์ต้องมีอะไรบางอย่างแอบซ่อนอยู่แน่ ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่กล้ารับปากกับเรา! คุณคิดจริง ๆ เหรอว่าเพียงเพราะเราให้หญ้าวิญญาณแก่พวกเขา พวกเขาถึงยอมหลงกลรับปากว่าจะช่วยเรา? พวกเขาต้องชั่งน้ำหนักเรื่องนี้มาก่อนแล้ว! คุณรู้ไหมว่าตอนนี้ในตระกูลวู๊ดมีนักสู้ในระดับเทพแท้จริงกี่คน?”

พอลมองไปที่ผู้อาวุโสทั้งสามที่อยู่ข้างหน้าและถามคำถามขึ้นมา

"อืมเรื่องนี้ผมไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ แต่พวกเขาคงมีกันไม่มากเท่ากับอีกสี่ตระกูลรวมกันหรอก!”

รอยยิ้มอันขมขื่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าของผู้อาวุโสลำดับแรก เขายังพึมพำออกมา “ในความคิดของผมหากเราต้องการชัยชนะในการต่อสู้ครั้งนี้ ตระกูลวู๊ดจะต้องลดจำนวนนักสู้ในระดับเทพแท้จริงของสี่ตระกูลและสังหารพวกเขาโดยเร็ว มิฉะนั้นเราคงไม่มีหวัง! เฮ้อ! แต่ตอนนี้ อีกฝ่ายมีนักสู้ระดับเทพแท้จริงมากกว่า และเห็นได้ชัดว่าพวกเขามีจำนวนมากกว่าคนของตระกูลวู๊ดมาก ถึงเราจะออกไปช่วยตระกูลวู๊ด ห็ไม่มีประโยชน์!”

“ตามคำกล่าวที่ว่า จะฆ่าคนขี่ ก็ต้องยิงม้าเสียก่อน จะจัดการโจรก็ต้องจับหัวหน้าโจรให้ได้ก่อน! หาก เฟนด์ฉลาดและสามารถฆ่าหัวหน้าตระกูลฮันท์ และเหล่านักสู้ระดับแนวหน้าของอีกฝ่ายได้ อีกฝ่ายก็จะสูญเสียหัวเรือใหญ่จะต้องตกอยู่ในความอลหม่านอย่างแน่นอน จิตวิญญาณการต่อสู้และขวัญกำลังใจของพวกเขาจะต้องสั่นคลอนเป็นอย่างมาก! ไม่อย่างนั้นคงเป็นไปไม่ได้ที่เราจะชนะการต่อสู้ครั้งนี้!”

หลังจากคิดเรื่องนี้แล้ว พอลก็แสดงวิสัยทัศน์ของเขาออกมา