บทที่ 1596

"ฆ่ามัน!"

ด้วยการสั่งการของนายใหญ่ฮันท์ คำสั่งโจมตีจึงถูกประกาศก้องออกไป

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ฆ่าพวกมันให้หมด!”

เฟนด์หัวเราะแล้วมองไปที่ผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งที่อยู่เคียงข้างเขาและพูดว่า "ผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่ง ช่วยดูแลเซเลน่าให้ที ผมจะได้ต่อสู้โดยไม่ต้องกังวล ผมจะทำให้พวกเขารู้ว่านักสู้ในขั้นสูงสุดของระดับเทพแท้จริงของพวกเขามันไร้ประโยชน์แค่ไหน!”

เมื่อเขาพูดประโยคสุดท้ายจบ เฟนด์ก็หายตัวไปและไปปรากฏตัวที่ด้านหน้าของสนามรบภายในไม่กี่วินาที

“ปิดล้อมเจ้าเด็กนี่และฆ่ามันซะ! นักสู้ผู้แข็งแกร่งที่อยู่ในขั้นสูงสุดของระดับเทพแท้จริงจากแต่ละตระกูลไปจัดการคนอื่น ๆ ซะ ส่วนอีกหกคนที่เหลือมาล้อมไอ้ส*รเลวนี้และฆ่าเขากัน!”

หลังจากครุ่นคิดบางอย่างเควนตินก็เอ่ยขึ้น

“รวมเราสองคนเข้าไปด้วย!”

เทรนตันและไดอาน่า ภรรยาของเขาบินมาอยู่เคียงข้างเควนติน

“รวมฉันด้วย! ฉันต้องฆ่าไอ้เวรนี่ด้วยตัวเองให้จงได้!”

แดร์ริลจากตระกูลนอร์มันบินมาพร้อมกับผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งของเขา

"เยี่ยมเลย! ฉันเอาด้วยคน!”

ผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งของตระกูลฮันท์ก็เข้ามาเช่นกัน ในไม่ช้า ผู้แข็งแกร่งที่มีระดับพลังยุทธในขั้นสูงสุดของระดับเทพแท้จริงก็รวมตัวกันพร้อมที่จะปิดล้อมเฟนด์และฆ่าเขา

“เยี่ยมมาก เยี่ยมมาก! พวกคุณมาทันเวลาพอดี ในเมื่อทุกคนเห็นผมเป็นศัตรู กลับกันผมจะไม่ปล่อยให้พวกพวกคุณรอดไปได้แม้แต่คนเดียว!”

เมื่อเห็นนักสู้ที่แข็งแกร่งทั้งหกยืนอยู่ตรงหน้าเขา ไม่เพียงแต่เฟนด์จะไม่มีความกลัวแม้แต่น้อย แต่เขายังเย้ยหยันอย่างเย็นชาเป็นการตอบแทนไปเสียอีก

“นายน้อยเฟนด์จะสู้กับพวกนั้นได้ไหม? ให้ฉันเข้าไปช่วยดีไหม? ”