บทที่ 160

"ทําไมคุณไม่ประมูลให้ฉันทีหลังล่ะ? แค่เพิ่มจํานวนสุ่ม คนจะคิดว่าคุณเป็นคนรับใช้ของฉัน ดังนั้น ตัวตนของคุณก็จะไม่ถูกเปิดเผย” ลาน่าพูดประโยคนี้กับเฟนด์หลังจากคิดแล้ว

เฟนด์พยักหน้าแล้วพูดว่า "แน่นอน ก็อยากหาเรื่องสองคนนี้อยู่แล้ว!"

พอพูดจบ เฟนด์ก็ยกมือขึ้นทันทีว่า "51 ล้าน!"

เพียงเสี้ยววินาทีนั้น ทุกคนหันมามองเขา เพราะสารเลวนั่นเรียกแค่หลักล้านเท่านั้น

แม้แต่ลาน่าเองก็รู้สึกอายแทนเขา เพราะคนอื่น ๆ เพิ่มราคาให้ถึง 10 ล้าน แต่เขาคนนี้ก็เพิ่มแค่หนึ่งล้านเท่า

"ว้าว เฟนด์ ฉันไม่คิดว่าผู้หญิงรวย ๆ ของเธอ จะรวยด้วยตัวของเธอเอง เธอมีส่วนรวมกับประมูลจริง ๆ!"

ไมเคิลประหลาดใจ เขาหัวเราะและพูดว่า "สมาชิกครอบครัวที่ร่ำรวยของเราเริ่มแข่งขันกันแล้ว ดังนั้น พ่อค้าทั้งหลายควรลืมเรื่องนี้ซะ แค่เก็บเงินไว้อยู่กับการลงทุนก็พอ"

เพิ่มราคาหนึ่งล้านเท่า? ดูเหมือนพวกเขาจะทนไม่ได้ที่จะทิ้งเงินของเขา?"

นีลหัวเราะทันที เขาก็ชูมือขึ้นแล้วพูดว่า "ฉันเพิ่มให้เป็น 60 ล้าน! คุณจะไม่ต้องสนใจราคาประมูลของฉันได้เลยเฟนด์!”

เมื่อได้ยินประโยคนี้ สีหน้าของนักธุรกิจที่ร่ำรวยหลายคนเริ่มบอกบุญไม่รับ สําหรับพวกเขาแล้ว พวกเขาไม่สามารถขโมยสิ่งนั้นได้ แม้ตอนนี้พวกเขายังสามารถแข่งขันได้ แต่พวกเขาก็ไม่อาจทนความกดดันจากตระกูลใหญ่ได้ในเวลาอันรวดเร็ว

และแม้ว่าพวกเขาจะต่อสู้แย่งชิงสิ่งของกันอย่างหนัก นั่นย่อมไม่เป็นการทําผิดต่อพวกเขาไม่ใช่หรือ? . . เป็นเรื่องที่พวกเขาต้องคิดอย่างหนัก

"เฮ้ นายน้อยนีล คุณแน่ใจหรือว่าจะไม่สนใจราคาประมูลของผม คุณประเมินเพื่อนของผมต่ำไปจริงๆ!"

เฟนด์หัวเราะและพูดออกมาโพลงออกมาว่า "หนึ่งร้อยล้าน!"

"หนึ่งร้อยล้าน?"

มุมปากของนีลกระตุกทันที เด็กนี่ไม่ยอมประมูลให้เร็วกว่านี้เหรอ? เขาจะเพิ่มมูลค่าให้มากมายตามอําเภอใจได้อย่างไร