บทที่ 1627

หัวหน้าตระกูลลึกลับชั้นสามยิ้มอย่างเขินอาย

“ผมรอต่อไปไม่ไหวแล้ว ทำไมสมาชิกในตระกูลวู๊ดถึงมาช้านัก? เราลองไปดูกันข้างหน้าดีไหม? อาจมีอะไรเกิดขึ้นก็ได้?” แฮร์รี่จากวิหารแห่งทวยเทพและราชาเริ่มกังวล

ท้ายที่สุด เขารู้ว่าวิหารราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์และตำหนักนภาไม่ใช่คนที่ควรจะมีปัญหาด้วย โดยเฉพาะรุ่นน้องของเขา แม้ว่ารายนั้นจะหนีไปหลังจากที่เฟนด์เอาชนะเขาได้ แต่เขาก็คงจะไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ

ในตอนที่ทุกคนออกมา พวกเขาระบุอย่างชัดเจนว่าพวกเขาไม่พบเบาะแสใด ๆ เกี่ยวกับการทะลวงไปสู่ระดับเทพสูงสุดได้ แต่หากในระหว่างนั้นอีกฝ่ายสงสัยอะไรบางอย่าง ก็มีความเป็นไปได้ที่พวกเขาอาจจะสามารถค้นพบคำใบ้ได้

“อย่ากังวลไป ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อยดี ถึงจะมีใครบางคนต้องการแย่งบอลหินไป พวกเขาก็จะเลือกคนจากสามชนเผ่าโบราณ ไม่ใช่ตระกูลวู๊ด ด้วยพลังยุทธของเฟนด์ พวกเขาไม่มีทางแย่งลูกบอลหินไปจากเขาได้!” เชลบี้ยิ้มอย่างไม่ยี่หระในขณะที่เธอมองไปข้างหน้า

ครู่ต่อมา ฝูงชนก็ได้เห็นกลุ่มคนที่บินตรงเข้ามาหาพวกเขาจากระยะไกล “พวกเขามากันแล้ว!”

“นั่นเฟนด์ พอล และคนอื่น ๆ พวกเขามาถึงกันแล้ว! เรากำลังรอลูกบอลหินของพวกเขาอยู่!” สมาชิกของตระกูลซีเมเนสพรั่งพรูออกมา

“นายท่าน นายน้อยและคนอื่น ๆ นี่นา!” ผู้พิทักษ์คนหนึ่งจากตระกูลเฮมเพอร์ลีรู้สึกดีใจพอ ๆ กันเมื่อเขาเห็นพอลและคนอื่น ๆ พวกเขาได้กลับมาอยู่พร้อมหน้ากันอีกครั้ง