บทที่ 1630

เฟนด์และคนอื่น ๆ ไม่รู้เลยว่าในขณะนี้มีกองกำลังขนาดใหญ่สองกลุ่มกำลังแอบสะกดรอยตามพวกเขาเข้าไปในป่า

หลังจากที่คนกลุ่มนั้นบินเข้ามาประมาณสองชั่วโมง ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงบริเวณที่หมอกสีชมพูปรากฏขึ้น เมื่อพวกเขามาถึงบริเวณนี้เฟนด์พบว่าพลังฉีของเขาเริ่มแปรปรวน เนื่องจากเขาไม่อาจควบคุมพลังฉีได้ง่ายเหมือนอย่างเคย

เฟนด์และคนอื่น ๆ ควบคุมดาบบินของพวกเขาให้หยุดในทันที ก่อนที่พวกเขาจะลงไปในผืนป่า

“หมอกสีชมพูจาง ๆ พวกนี้ดูแปลกชอบกล แต่ก็สวยทีเดียว พวกมันไม่น่าจะเป็นอันตรายต่อมนุษย์ใช่ไหม?” เซเลน่าพูดอย่างอยากรู้อยากเห็นขณะที่เธอมองไปที่หมอกตรงหน้า

“ไม่ต้องกังวล พี่เซเลน่า หมอกที่อยู่ตรงหน้าเราไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์เลย!” ดาเนียลล่าตอบขณะที่เธอเดินไป “แน่นอน ที่นี่หมอกยังไม่หนามาก แต่เมื่อเราเดินลึกลงไป มันก็จะหนาขึ้นเรื่อย ๆ ดังนั้นเราอาจจะหลงทางหรือหาทางออกไม่เจอ!”

เสียงคำรามของสัตว์อสูรดังมาจากป่าด้านหน้าอย่างต่อเนื่อง ฟังจากเสียงคำรามอู้อี้แล้ว ดูเหมือนว่าสัตว์อสูรเหล่านี้จะมีทักษะยุทธค่อนข้างสูง!

แต่พวกมีกันจำนวนมากเกิน และปรมาจารย์ระดับแนวหน้าของโลกก็อยู่กับพวกเขา เหล่าสัตว์อสูรดังกล่าวไม่มีอะไรให้ต้องกลัว

เฟนด์หันไปหาฝูงชน แล้วก็พูดว่า “ทุกคน พักเพื่อฟื้นฟูพลังฉีของคุณสักครึ่งชั่วโมง พลังฉีที่นี่แปลกนิด ๆ และเราสามารถใช้หญ้าวิญญาณเพื่อฟื้นฟูตัวเองได้เท่านั้น ในอีกครึ่งชั่วโมงเราจะเปิดเส้นทางด้วยลำแสงจากเหล่าลูกบอลหิน!”

จากนั้นทุกคนก็นั่งไขว่ห้างและพักผ่อน

หลังจากพักไปครึ่งชั่วโมง หลาย ๆ คนก็ได้เติมพลังฉีในร่างกายเรียบร้อยแล้ว เฟนด์และคนอื่น ๆ หยิบลูกบอลหินออกมาก่อนที่พวกเขาจะอัดพลังฉีเข้าไปในลูกบอลหิน