บทที่ 1636

เมโลดี้รู้แก่ใจอย่างชัดแจ้งว่าในฐานะสตรีศักดิ์สิทธิ์ของตำหนักเทพยดาแล้ว เธอไม่อาจมีความคิดอื่นใดเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างชายและหญิงได้ เธอพยายามห้ามตัวเองไม่ให้จินตนาการอะไรไปมากกว่านี้

แต่การถูกเฟนด์แตะเนื้อต้องตัวอย่างใกล้ชิดเช่นนี้ เธอจึงไม่อาจห้ามไม่ให้ความคิดเหล่านี้ปรากฏในหัวของเธอได้ จะขอให้เฟนด์วางเธอลงก็ไม่ได้ หากชายร่างกำยำศีรษะล้านกลับมา พวกเขาจะมีปัญหาเอาได้

เฟนด์นึกถึงบางสิ่งบางอย่างขึ้นมาได้ในฉับพลัน จากนั้นเขาก็วางเมโลดี้ลง

เมโลดี้เบิกตากว้างขณะที่เธอมองเฟนด์แล้วพูดว่า “คุณ...จะทิ้งฉันไว้ที่นี่หรือ?”

เมโลดี้รู้สึกกลัว เธออยู่ในพื้นที่ที่ไม่คุ้นเคยและได้พบกับปรมาจารย์ที่อาจอยู่ในระดับเทพสูงสุดถึงสองคนทันทีที่เธอมาถึง หากเฟนด์เมินเฉยและทอดทิ้งเธอไป หากชายร่างกำยำคนนั้นกลับมาเธอคงไม่รอดแน่

เฟนด์ยิ้มอย่างขมขื่นก่อนที่เขาจะเดินไปหยิบป้ายจากเอวและแหวนยุทธของเขา จากนั้นเขาก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “ผมเกือบลืมเอาของมาด้วย ผู้ชายคนนี้น่าจะมีทักษะยุทธค่อนข้างสูง และอาจมีอะไรดี ๆ อยู่ในแหวนยุทธของเขา!”

เมโลดี้รู้สึกเขินอายก่อนจะโล่งใจลงในที่สุด

อย่างไรเสียที่นี่ก็ไม่ใช่โลกภายนอก และเฟนด์เองก็ไม่ได้มีหน้าที่ที่จะต้องช่วยเธอในโลกที่แปลกตาใบนี้ การไม่ต้องพึ่งพาใครย่อมเป็นหนทางที่ดีที่สุด