บทที่ 1641

“ขั้นที่สองของระดับเทพขั้นสูงสุด? แมทธิวทำไมเราไม่ร่วมมือกันต่อสู้กับเขากันล่ะ?”

โจเอลคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และเสนอความเห็น

“สู้กับเขาเหรอ? ไม่ไหวหรอก! ถึงอีกฝ่ายจะอยู่ในขั้นที่หนึ่งของเทพสูงสุดระดับหนึ่งเท่านั้น แต่ช่องว่างระหว่างระดับเทพแท้จริงกับระดับเทพสูงสุดนั้นห่างชั้นกันเกินไป! ต่อให้เราสามคนผนึกกำลังกัน ก็ไม่มีทางสู้เขาได้! ถึงจะมีแนชมาร่วมต่อสู้กับเราด้วย เราก็ยังเอาชนะเขาไม่ได้!”

ใบหน้าของแมทธิวแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมและมืดมน เขากัดฟันพูดเพียงไม่กี่คำ “ถ้าอย่างนั้นเราหนีกันดีกว่า!”

หลังจากพูดจบ เขาหมุนตัวไปรอบ ๆ และบินออกไปทันที เขารีบออกจากที่เกิดเหตุไปสู่ท้องฟ้าอันไกลโพ้น

“คิดจะหนีจากฉันไปงั้นเหรอ? มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก!”

ชายศีรษะล้านบินตามแมทธิวไปทันที เขาอัดพลังฉีเข้าไปในค้อนยักษ์ ค้อนยักษ์ส่องประกายแวววาวราวกับเพชร และเขาเหวี่ยงค้อนออกไปในระยะไกล

ในพริบตา พลังอันน่าสะพรึงกลัวของพลังฉีก็ถูกส่งออกไป พลังฉีนั้นมีสีทองจาง ๆ

ตู้ม!

แมทธิวซึ่งบินห่างออกไปหลายไมล์แล้ว ถูกการโจมตีนั้นทำลายและระเบิดในทันที

"บ้าอะไรวะนั่น? เร็วเกินไปแล้ว!”

เมื่อได้เห็นความเร็วของการโจมตี โจเอลซึ่งวางแผนจะบินหนีเหมือนแมทธิวยืนตัวแข็งทื่อ ความมั่นใจของเขาถูกบดขยี้ทันทีเมื่อได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาตัวเอง เห็นได้ชัดว่าการโจมตีของชายศีรษะล้านนั้นเร็วกว่าพวกเขา และระยะการโจมตีของชายคนนี้ก็ไกลมากเช่นกัน บางที คงมีเพียงนักสู้ในระดับเทพสูงสุดเท่านั้นที่ทรงพลังได้ขนาดนี้

“เจ้า…เจ้าตำหนัก เราจะทำยังไงดี?”

ใบหน้าของผู้อาวุโสของตำหนักนภาซีดเผือด เขามองไปที่โจเอลซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและเสียงก็สั่นเครือ