บทที่ 1645

“ในที่สุดเขาก็ตายเสียที!”

เมื่อมองไปที่ซากศพบนพื้น ในที่สุดเฟนด์ก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอก หากเฟนด์ไม่แอบโจมตีอีกฝ่ายและทำให้เขาบาดเจ็ลอย่างรุนแรงก่อนการต่อสู้ เขาเกรงว่าการจะฆ่าชายศีรษะล้านคนนี้ลงได้คงไม่ใช่เรื่องง่าย

หลังจากถอดแหวนยุทธของชายศีรษะล้านแล้วเฟนด์ก็หันหลังกลับและเดินไปหาเซเลน่าซึ่งอยู่อีกด้านหนึ่ง

ทว่าในขณะที่เขาก้าวขาออกไป ชายศีรษะล้านก็ลืมตาขึ้น รูปกะโหลกสีดำลอยออกมาจากร่างของชายศีรษะล้านและพุ่งตรงไปที่เฟนด์ ร่างกายของชายศีรษะล้านดีดดิ้นเล็กน้อย ทว่ากลับดูไร้ชีวิตชีวาโดยสิ้นเชิง

“เฟนด์ ระวัง!”

ทั้งเซเลน่าและแนชต่างตกตะลึงเมื่อเห็นกะโหลกสีดำเล็ก ๆ นั้น พวกเขาตะโกนเตือนเฟนด์ด้วยความตื่นตระหนกในทันที

เฟนด์ไม่กล้าแม้แต่จะหันกลับไปมองขยับตัวหลบในพริบตา

หลังจากที่เขาเบี่ยงไปด้านข้าง กะโหลกสีดำก็พุ่งไปข้างหน้าเร็วขึ้นและในชั่วพริบตาเดียวมันก็ไปปรากฏตรงหน้าเซเลน่า ก่อนที่เซเลน่าจะทันได้รู้สึกตัว กะโหลกสีดำเล็ก ๆ ก็พุ่งเข้าใส่แก้มซ้ายของเธอ ดวงตาของเซเลน่าเบิกกว้าง

“อะไรกัน?”

เฟนด์ตกตะลึง เขาไม่รู้เลยว่ามันคืออะไร เขามองย้อนกลับไปที่ชายศีรษะล้านที่นอนไร้ลมหายใจอยู่บนพื้น และก็ยิ่งงงงวยมากขึ้นไปอีก การโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวที่ชายศีรษะล้านใช้ก่อนที่เขาจะหมดหายใจเฮือกสุดท้ายคือะไร?

เขากะพริบตาและภายในไม่กี่วินาที เขาก็เดินมาหาเซเลน่า และในเวลานี้ มีจุดดำขนาดเท่าหัวแม่มือปรากฏขึ้นที่แก้มซ้ายของเซเลน่าดูราวกับไฝสีดำขนาดใหญ่

“เซเลน่า ตอนนี้…คุณรู้สึกยังไงบ้าง?”

เฟนด์กลืนน้ำลายและถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล เขาไม่รู้ว่ามันคืออะไร

“ฉัน…ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้สึกเจ็บปวดอะไรเลย นี่มันอะไรกัน?”