บทที่ 1658

แลนสล็อตหัวเราะเบา ๆ ขณะที่เขาเย้าแหย่เฟนด์ จากนั้นเขาก็บินขึ้นไปเหนือต้นไม้ใหญ่

เมื่อเขามองเห็นสัตว์อสูรรูปร่างคล้ายลิงขนาดใหญ่ที่อยู่ข้างหน้าเขา เขาก็อดที่จะกลืนน้ำลายลงคอไม่ได้ เมื่อพิจารณาจากภาพตรงหน้า รัศมีของสัตว์อสูรนั้นดูคล้ายจะเป็นพละกำลังในขั้นที่หนึ่งของระดับเทพสูงสุด มันแพร่กระจายแรงกดดันออกมาอย่างท่วมท้น

"อะไรกัน! สัตว์อสูรตัวนั้นสูงเกือบยี่สิบเมตร ความแข็งแกร่งและพลังของมันช่างน่ากลัวยิ่งนัก!”

แนชบินขึ้นและหยุดอยู่ข้าง ๆ แลนสล็อตเช่นกัน ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นมืดมนและเคร่งขรึมหลังจากมองดูสถานการณ์ข้างหน้า “เฟนด์ สัตว์อสูรตัวนั้นแข็งแกร่งมาก! พ่อไม่คิดว่าลูกจะเอาชนะมันได้!” แนช หันไปหาเฟนด์น้ำเสียงจริงจัง

คิ้วของเฟนด์ขมวดเข้าหากัน “ถึงผมจะไม่สามารถเอาชนะมันได้ แต่คงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับผมที่จะเข้าไปถ่วงเวลาไว้สักพัก ขณะที่ฉันกำลังขัดขวางสัตว์อสูร พวกคุณก็เข้าไปชิงตัวสมาชิกตระกูลคาเบลโล และหนีไปซะ คุณเห็นภูเขาลูกใหญ่ข้างหน้าทางขวามือไหม? เราจะพบกันที่นั่น!” เฟนด์กล่าวด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น

เฟนด์หยุดนิ่งอีกสองสามวินาที จากนั้นเขาก็เคลื่อนไหวและขี่ดาบบินพุ่งเข้าหาสัตว์อสูรในทันที

แม้ว่าเฟนด์จะอยู่ไกลจากสัตว์อสูรและชาวคาเบลโล แต่เขาก็เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยสองสามคน ดังนั้นเขาจึงไม่อาจนิ่งเฉยแล้วมองดูพวกเขาตายได้

“เฟนด์ ระวังตัวด้วย!”

แนชจ้องไปที่ร่างของเฟนด์อย่างเป็นห่วงเขา

"วิ่ง!"

อเล็กซานเดอร์เหวี่ยงดาบไปที่ด้านหน้า ใบหน้าของเขาเปรอะเปื้อน ผมเผ้ายุ่งเหยิง และดวงตาแดงก่ำ เขาตะโกนใส่คนที่อยู่ข้างหน้าเขา

โฮก!

สัตว์อสูรรูปร่างคล้ายลิงขนาดมหึมาคำรามออกมาดังลั่นราวกับว่ามันโกรธจัด เสียงคำรามของมันน่ากลัวมากจนสั่นสะเทือนไปทั้งจักรวาล จากนั้นมันก็เหวี่ยงแขนยาวเข้าหาสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ที่อยู่ด้านล่าง

“นายท่านคาเบลโล ช่วยผมด้วย!”

นักสู้หลายคนจากตระกูลคาเบลโลซึ่งบินช้าลงเพียงครึ่งวินาทีถูกทุบด้วยกำปั้นขนาดยักษ์ และร่างระเบิดไปกลางอากาศในวินาทีถัดมา พวกเขากลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยและตกลงสู่พื้น

ตู้ม ตู้ม ตู้ม!