บทที่ 1668

'ไนเจล แซคารีผู้นี้มีหญ้าวิญญาณระดับสามในแหวนยุทธของเขาจำนวนมาก!' เฟนด์เอาของมีค่าทั้งหมดออกมาจากแหวนยุทธของคนอื่น ๆ ขณะที่เขาหยิบแหวนยุทธของไนเจลขึ้นมาตรวจสอบมัน เขาก็ยิ้มด้วยความพึงพอใจ

ดูเหมือนว่าหลังจากที่ไนเจลทะลวงเข้าสู่ขั้นที่หนึ่งระดับเทพสูงสุดและ เขาจะได้ข้าวของจากคนอื่นมาไม่น้อย ไม่คิดมาก่อนว่าในท้ายที่สุดเขาจะต้องตายด้วยน้ำมือของเฟนด์ และยังมอบรางวัลแก่ผู้ชนะอย่างมากมายมหาศาล

'ถึงเวลาต้องไปแล้ว! ฉันมีทักษะยุทธไว้กับตัวแล้ว ไปตามหาเซเลน่าและคนอื่น ๆ กันดีกว่า!' สิ่งที่เฟนด์ตื่นเต้นที่สุดคือการได้รับทักษะยุทธสำหรับการทะลวงไปสู่ระดับเทพสูงสุด ทักษะยุทธที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นของไนเจลส่งต่อมันให้แนชและคนอื่น ๆ เพื่อฝึกฝนได้ นอกเหนือจากนี้ เขายังมีทักษะยุทธอีกทักษะอยู่ในมือ ดังนั้นจึงพูดได้ว่ามันเป็นผลลัพธ์ที่สมบูรณ์แบบ

ในที่สุดแนชและคนอื่น ๆ ก็มาถึงเชิงเขาในเช้าวันรุ่งขึ้น พวกเขาพบหญ้าวิญญาณระหว่างทางจำนวนมาก และพวกเขายังโชคดีที่สัตว์อสูรที่พวกเขาปะทะด้วยนั้นไม่ได้ทรงพลังมากนัก ด้วยความช่วยเหลือของอเล็กซานเดอร์และตระกูลคาเบลโลพวกเขาก็มาถึงที่หมายอย่างปลอดภัย

ทว่าดาเนียลล่า อเล็กซานเดอร์และคนอื่น ๆ ยังกังวลเป็นอย่างมาก เพราะสัตว์อสูรนั้นแข็งแกร่งเกินไปและยังต้านทานการโจมตีได้เก่งมากอีกด้วย

“ภูเขาลูกนี้ใหญ่มาก ถ้ารอที่เชิงเขาเช่นนี้เขาจะเห็นเราไหม? ที่นี่ค่อนข้างใหญ่ใช้ได้ แล้วเราต้องรอเขาอีกกี่วัน?” หลังจากผ่านไประยะหนึ่ง ชายคนหนึ่งจากตระกูลคาเบลโลถามด้วยสงสัย “ถ้า… ถ้าเฟนด์ถูกสัตว์อสูรฆ่า เราก็คงไม่รู้เรื่องนั้น เราไม่ต้องรออยู่ตรงนี้ตลอดหรือ?”

ดาเนียลล่าไม่พอใจในคำพูดของชายคนนั้นและจ้องเขม็งไปที่เขาอย่างดุดัน “คุณพูดเรื่องอะไร? เฟนด์ไม่ตายหรอก! แม้ว่าเขาจะฆ่าสัตว์อสูรตัวนั้นไม่ได้ เขาก็ต้องหาทางหนีออกมาได้”

ชายคนนั้นยิ้มอย่างขมขื่นในทันทีและพูดว่า “คุณหนูลำดับที่สามอย่าโกรธไปเลย ผมแค่พูดถึงความเป็นไปได้ แน่นอนว่าผมเองก็ไม่ได้ต้องการให้เกิดอะไรขึ้นกับนายน้อยเฟนด์เพราะเขาเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยพวกเรา!”