บทที่ 1678

เซเลน่ารู้สึกประทับใจเมื่อเห็นท่าทีร้อนใจของดาเนียลล่า เธอสัมผัสได้เลยว่าดาเนียลล่าชื่นชอบเฟนด์เพียงใดและเป็นเด็กดีที่มีจิตใจบริสุทธิ์อย่างแท้จริง

เซเลน่ายิ้มอย่างขมขื่นและพูดว่า “อย่ากังวล ฉันจะไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ หรอก ยังไงไคลี่ก็ยังรอให้ฉันกลับบ้าน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุดเพื่อที่จะมีชีวิตอยู่ เพราะพ่อแม่ของฉันเองก็อยู่บ้านรอการกลับมาของฉันเหมือนกัน ฉันแค่พูดในสิ่งมันอาจจะเกิดขึ้น”

“พี่เซเลน่า ฉันรู้ได้เลยว่ามันจะไม่เกิดขึ้น!” ดาเนียลล่ายิ้มด้วยความมั่นใจขณะที่เธอจับแขนของเซเลน่า

...

ฝูงชนยังคงเดินทางต่อไป ทว่าพวกเขากลับได้ยินเสียงคนต่อสู้กันในบริเวณข้างหน้าโดยไม่ทันตั้งตัวในช่วงบ่าย

เฟนด์และคนอื่น ๆ เคราะห์ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นจากระยะไกล และเฟนด์ขมวดคิ้วทันทีที่เขาสังเกตเห็นว่ากลุ่มที่ถูกล้อมอยู่คือ วีนัสและคนหนุ่มสาวจากตระกูลคาเบลโลอีกหลายคน ในขณะที่ผู้คนที่อยู่ล้อมพวกเขาอยู่ก็เป็นสมาชิกของตระกูลคาเบลโลด้วยเช่นกัน

"เกิดอะไรขึ้น? ทำไมผู้อาวุโสของตระกูลคาเบลโลถึงไล่ต้อนคุณหนูลำดับที่สองตระกูลคาเบลโลและคนอื่น ๆ แบบนั้น?” เฟนด์ถามด้วยงงงวยพร้อมกับขมวดคิ้ว

อเล็กซานเดอร์เองก็ขมวดคิ้วเช่นกัน “เราสองคนจะไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น คนอื่นค่อยตามมาทีหลังก็ได้!” หลังจากสั่งคนอื่น ๆ แล้ว เขาก็บินไปข้างหน้าพร้อมกับเฟนด์