บทที่ 1710

“ฮ่าฮ่า… นายน้อยเฟนด์พูดถูก! โจมตีเลย!" อเล็กซานเดอร์ตั้งตารอที่จะได้ลองฝีมือ เขาบินไปข้างหน้าทันทีที่ได้ยินสิ่งที่เฟนด์พูด และปล่อยรัศมีที่แข็งแกร่งออกมา รัศมีที่น่าสยดสยองเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องและได้แซงหน้าแองกัสซึ่งอยู่ในขั้นที่สองระดับเทพสูงสุดได้ในไม่ช้า

“เป็นไปได้อย่างไร? เมื่อเทียบกับผู้อาวุโสโมสลีย์ แรงกดดันของเขาสูงกว่ามาก” ผู้อาวุโสลอว์เรนซ์ตกใจมากเผลออ้าปากค้าง เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น หากผู้คนรอบข้างไม่แสดงสีหน้าประหลาดใจไม่ต่างกัน เขาคงคิดไปว่าตัวเองกำลังฝันอยู่

"เป็นไปไม่ได้! มันเป็นไปไม่ได้!" แองกัสส่ายหัวไม่หยุดเพราะเขาไม่เชื่อในสิ่งที่เห็น ไม่นานหลังจากที่เขาเข้ามาในพื้นที่นี้เขาได้รับทักษะยุทธและสิ่งของล้ำค่ามากมาย เขาได้รับหญ้าวิญญาณระดับสามจำนวนมากและยังได้รับหญ้าวิญญาณระดับสี่อีกด้วย

เขายังสามารถกลั่นหญ้าวิญญาณระดับสี่ได้ และนั่นเป็นวิธีที่เขาจะสามารถทะลวงเข้าสู่ขั้นที่สองของระดับเทพสูงสุดได้ภายในระยะเวลาอันสั้น

เขาเชื่อว่าคงมีไม่กี่คนที่โชคดีเหมือนเขา ดังนั้นเขาจึงมั่นใจในตัวเองเสียเหลือเกิน

ทว่าอเล็กซานเดอร์ที่อยู่ข้างหน้าเขานั้นแท้จริงแล้วอยู่ในขั้นที่สามของระดับเทพสูงสุด สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกพ่ายแพ้ในทันทีและเขาไม่อาจยอมรับความจริงของนี้ได้ในทันที

“ฮ่าฮ่า… เป็นอะไรไป? คุณประหลาดใจเพราะเรื่องนี้หรือเปล่า? ทุกคน โจมตี! โจมตีให้สาแก่ใจไปเลย!”อเล็กซานเดอร์ค่อนข้างพอใจกับการแสดงออกของคนจากวิหารราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์ เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าตัวเองจะทำให้หมู่ปรมาจารย์ขั้นที่สองของระดับเทพสูงสุดเกิดความประหลาดใจได้ถึงขนาดนี้

เมื่อสิบกว่าวันก่อน แค่ขั้นที่หนึ่งของระดับเทพสูงสุดก็ยังเป็นระดับที่พวกเขาอยากจะทะลวงผ่านมันไปให้ได้อยู่เลย อย่าได้พูดถึงขั้นที่สองของระดับเทพสูงสุด

"บุก!" เคนเนธและคนอื่น ๆ ไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดลอย เขากำหมัดและพลังฉีก็พุ่งขึ้นมาเหนือกำปั้นของเขา เขาพุ่งตรงไปหาผู้อาวุโสลอว์เรนซ์จากวิหารราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์ในพริบตา

“เป็นไปได้ยังไง? ผู้อาวุโสผู้นี้ก็เป็นปรมาจารย์ในระดับเทพสูงสุดด้วยงั้นเหรอ?”