บทที่ 173

“พี่กำลังพูดเรื่องอะไรอยู่? ผู้หญิงลึกลับอะไรกัน? บอดี้การ์ด? แล้วทำไมเฟนด์ถึงไปอยู่ที่นั่นได้?

หลังจากได้ยินพี่ชายของเธอบ่นพึมพำกับตัวเขาเอง ทันย่าก็รู้สึกงุนงงขึ้นมาทันที

“เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ ผมเลยคิดได้ว่า…”

ทิโมธีมองไปที่กลุ่มคนมากมาย และเริ่มพูดถึงเหตุการณ์ในบ่ายวันนี้

“เฟนด์ตบหน้านายน้องฮิวโก้จริงหรือ? หญิงสาวคนนั้นใช้เงิน 500 ล้านเหรียญเพื่อประมูลไข่มุกเรืองแสงนั่น? พระเจ้า! ฉันควรตามพี่ไปที่นั่นในวันนี้ ฉันไม่น่านอนตื่นสายแล้วพลาดการแสดงที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้!”

ทันย่าตื่นเต้นกับเรื่องนี้มาก เธอยิ่งคิดก็ยิ่งเสียใจที่วันนี้ไม่ได้ตามพี่ชายไปประมูลงาน

"เฟนด์เป็นเด็กเลี้ยงงั้นเหรอ? ฮ่า ๆ ไร้สาระสิ้นดี คนคิดแบบนั้นจริง ๆ เหรอนี่ เฟนด์มีเงินมากพอ อีกอย่างเราให้เงินเดือนเขาสูงถึง 20 ล้านเหรียญต่อเดือน มันเพียงพอสำหรับเขาแล้ว เขามีความจำเป็นที่จะต้องไปเป็นเด็กเลี้ยงหรือเปล่า?”

เจมส์ เดรค ยิ้มแล้วพูดว่า “ถ้าหากผู้หญิงคนนี้สวมหน้าเอาและแว่นตากันแดดเอาไว้ ฉันคิดว่าเธอมีภูมิหลังที่ซับซ้อนอย่างแน่นอน ส่วนเฟนด์นั้น ยิ่งเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะเป็นบอดี้การ์ดของเธอ พวกเขาคงเป็นเพื่อนกัน คบกันในฐานะเพื่อน เฟนด์ลดตัวลงมาเป็นบอดี้การ์ดให้กับเราแล้ว ดังนั้นเขาไม่มีความจำเป็นที่จะต้องหางานเสริม!”

“พ่อ พ่อไม่ประเมินเขาสูงเกินไปหรือ? เขาแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ?”

ทิโมธีคิดมาตลอดว่าพ่อของเขายกย่องเฟนด์มากเกินไป

“แกยังเด็กเกินไป จำสิ่งที่ฉันพูดเอาไว้ แกไม่สามารถทำให้ผู้ชายคนนี้ขุ่นเคืองได้ ถึงอย่างนั้นแกก็จะปล่อยให้เขารู้สึกว่าเรากำลังเข้าข้างเขาอยู่ไม่ได้อีกเหมือนกัน หรืออย่าทำให้เขารำคาญเราเด็ดขาด! เมื่อมีโอกาสเราควรช่วยเหลือเขา ทำให้เขารู้สึกว่าการได้รับความช่วยเหลือจากเราเป็นเรื่องที่ดีที่สุด!”

“ฉันเชื่อว่าเขามีความเกี่ยวข้องกับเทพเจ้าแห่งสงคราม!” เจมส์พูดไปยิ้มไป