บทที่ 1734

เมื่อเฟนด์พูดเช่นนั้น แลนสล็อตก็ลุกขึ้นยืนช้า ๆ ด้วยรอยยิ้มที่พึงพอใจบนใบหน้าของเขา

“ผู้อาวุโสลำดับที่สาม คุณทะลวงผ่านแล้วจริงหรือ?” เมื่อได้ยินว่าแลนสล็อตทะลวงผ่านไปได้ แนชก็ดีใจพอ ๆ กัน เขามองอีกฝ่ายอย่างคาดหวังและต้องการการยืนยันอีกครั้งจากปากของอีกฝ่ายว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือไม่

แลนสล็อตพยักหน้าขณะที่เขาพบกับดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวังของคนรอบกาย “มันไม่ง่ายเลย เพราะผมเคยล้มเหลวมาก่อน แต่สุดท้ายผมก็ทำสำเร็จในครั้งนี้ ถ้าผมทำได้ตั้งแต่ครั้งแรก ป่านนี้ผมคงอยู่ในขั้นที่สามของระดับเทพสูงสุดเหมือนพวกคุณแล้ว!”

"คุณควรจะดีใจสิ! ทักษะยุทธของขั้นที่หนึ่งระดับเทพสูงสุดนั้นก็ดีพอแล้ว! คุณไม่รู้หรอกว่ามีกี่คนที่ต้องการก้าวไปสู่ระดับเทพสูงสุด ที่สำคัญกว่านั้น คุณจะสามารถมีชีวิตอยู่ได้ถึงสองร้อยปีเพราะคุณได้ทะลวงเข้าสู่ระดับเทพสูงสุดได้แล้ว!” ผู้อาวุโสจากตระกูลคาเบลโลพูดด้วยความอิจฉา “เฮ้อ… มองมาที่ฉันสิ อายุขนาดนี้แต่กลับอยู่แค่ขั้นต้นของระดับเทพแท้จริงเท่านั้น ฉันไม่รู้ว่าฉันจะสามารถก้าวไปสู่ระดับเทพสูงสุดได้หรือไม่ในชั่วชีวิตนี้!”

“ผมแน่ใจว่าคุณจะไปถึงจุดนั้น เพราะการฝึกฝนในพื้นที่นี้จะให้ผลลัพธ์ที่รวดเร็วกว่า พลังฉีของที่นี่มีความสมบูรณ์กว่าข้างนอกนั่น! ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นผมก็จะไม่ออกไปจากที่นี่ ไม่น่าแปลกใจเลยที่บรรดาปรมาจารย์ที่ได้มาที่นี่ได้หายตัวไปและทิ้งไว้เพียงตำนาน! ใครจะอยากออกจากสถานที่ที่ยอดเยี่ยมสำหรับการฝึกฝนเช่นนี้” อเล็กซานเดอร์กล่าวอย่างใจหวิว ความรู้สึกของการแข็งแกร่งขึ้นได้พาเขาล่องลอยไป และทำให้เขามีความหวัง

“ฮ่าฮ่า… คุณพูดถูก การทะลวงไปสู่ระดับพลังยุทธที่สูงกว่าเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด และมันจะง่ายกว่ามากในการที่ผมจะทะลวงไปสู่ขั้นที่สองของระดับเทพสูงสุดได้ในอนาคต” แลนสล็อตกำหมัดอย่างมุ่งมั่นเมื่อเขารู้สึกถึงพละกำลังในร่างกายที่เพิ่มขึ้นมาหลายเท่า

“คุณอยากออกไปทดสอบพลังยุทธในปัจจุบันของคุณไหม? คุณต้องการทดลองกับสัตว์อสูรสักตัวสองตัวหรือไม่?” เคนเนธเชื้อเชิญอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มปิติ “ยังก่อน คุณต้องรออีกสักหน่อย ดูเหมือนว่าจะยังเหลือเวลาอีกหนึ่งถึงสองชั่วโมงก่อนจะรุ่งสาง เราจะหาสัตว์อสูรไว้ให้คุณเมื่อมีโอกาส ตอนที่พระอาทิตย์ขึ้นแล้ว”

“ผมคิดว่าผมควรจะนั่งลงและเริ่มทำความคุ้นเคยกับพลังของผมในตอนนี้ก่อน ผมควรจะพยายามทำให้ทักษะยุทธของผมเสถียรก่อนอย่างอื่น!” แลนสล็อตนั่งขัดสมาธิและเริ่มฝึกฝน