บทที่ 1747

ดวงตาของลูเชี่ยนเป็นประกายเมื่อได้เห็นอย่างนั้น "ไม่เลว! จากรูปลักษณ์ของมัน ดาบของคุณเป็นอุปกรณ์วิญญาณระดับสูงสุดสินะ? จุ๊ จุ๊ จุ๊...ในไม่ช้าดาบนี้จะตกเป็นของฉัน เมื่อถึงตอนนั้น แกจะช่วยให้ฉันยิ่งแข็งแกร่งขึ้นอีกมาก!”

เมื่อพูดไปแล้ว ลูเชี่ยนก็ถ่ายพลังฉีของเขาไปยังดาบในมือเช่นเดียวกัน ก่อนจะพุ่งออกไปที่เฟนด์

“หมาป่าโหยหวน!”

ทันทีที่ฟาดดาบ หมาป่ายักษ์ที่ก่อตัวขึ้นจากพลังฉีที่ควบแน่นก็ปรากฏตัวต่อหน้าเขา หลังจากที่หมาป่ายักษ์ปรากฏตัว มันก็เปล่งออร่าที่ดุดันและชั่วร้ายออกมา มันส่งเสียงร้องโหยหวนจนทำให้สั่นไปถึงกระดูก จากนั้นก็พุ่งตรงเข้าหาเฟนด์ในทันที

“ดาบอัคนี!”

เมื่อเผชิญกับการโจมตีที่ดุร้ายเฟนด์ก็ไม่กล้าลดการป้องกันลงและใช้ทักษะดาบอัคนีของเขาทันที การโจมตีที่เหมือนลูกไฟของเขาพุ่งออกไปพร้อมกับหางยาวที่ลากตามหลังไปราวกับดาวตก

“คนที่อยู่ในขั้นที่สี่ของระดับเทพสูงสุดจะทำการโจมตีที่ทรงพลังเช่นนี้ได้อย่างไร?”

ลูเชี่ยนตกใจเมื่อได้เห็นการโจมตีของเฟนด์เพราะแรงสั่นสะเทือนจากการโจมตีของเฟนด์เทียบได้กับแรงสั่นสะเทือนของเขาเอง

ตู้ม!

เสียงระเบิดสนั่นออกมา ในชั่วพริบตาเดียว การโจมตีของเฟนด์ก็สามารถลบล้างการโจมตีของคู่ต่อสู้ได้อย่างหมดจด สร้างความประหลาดใจให้กับผู้ที่เฝ้าดูอยู่เป็นอย่างมาก

"ไม่มีทาง! เขาสกัดกั้นการโจมตีได้!”

ในตอนต้น เฮเลน่ายังกังวลว่าเฟนด์จะสู้กับศัตรูได้หรือไม่ เนื่องจากระดับพลังยุทธของพวกเขาห่างกันเกินไป