บทที่ 1772

“แ-่งเอ๊ย! คนพวกนี้เป็นใครกัน? ทำไมถึงมีปรมาจารย์ในขั้นที่สามระดับเทพสูงสุดหลายคนอยู่ด้วย” สมาชิกที่เหลืออยู่ของเผ่ากระหายเลือดรู้สึกตกใจที่ทุกอย่างกลับตาลปัตร หนึ่งวินาทีที่แล้ว พวกเขาไม่ได้สังเกตพวกที่บุกเข้ามาในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์มากนัก แต่ใครจะไปคิดว่าจะมีปรมาจารย์ระดับเทพสูงสุดมากมายพุ่งพรวดออกไปในวินาทีถัดจากนั้น มีปรมาจารย์ในขั้นที่สามระดับเทพสูงสุดถึงห้าคน และหนึ่งในนั้นอยู่ในขั้นที่สี่ระดับเทพสูงสุดอีกด้วย สิ่งนี้ทำให้พวกเขาตะลึงงัน

“พวกเขาเป็นสมาชิกของกองทัพทั้งเก้าหรือเปล่า? บ้าไปแล้ว! ต้องใช่แน่ ๆ! กองทัพทั้งเก้าส่งคนของพวกเขามาที่นี่ตั้งแต่ตอนไหน?” ชายที่อยู่ในขั้นที่สองของระดับเทพสูงสุดคนหนึ่งตกใจกลัวจนหันหลังหนี

แต่โชคไม่ดีที่อเล็กซานเดอร์พุ่งตัวไปดักทางเขาและชกเข้าที่ใบหน้าอย่างแรง นั่นทำให้เขาเสียชีวิตในทันที

"ตายซะ!"

ปัง! ปัง! ปัง!

การมาถึงของเฟนด์และคนอื่น ๆ ทำให้การต่อสู้กลับตาลปัตรในทันที และไม่ถึงหนึ่งนาทีต่อมา การต่อสู้ก็จบลงคนที่ยังคงรอดอยู่รู้สึกเหมือนได้รอดพ้นจากหายนะ

ผู้อาวุโสจากตระกูลลึกลับชั้นสองคนหนึ่งนำกลุ่มคนคุกเข่าต่อหน้าเฟนด์และคนอื่น ๆ “นายน้อยเฟนด์ นายท่านวู๊ด และนายท่านคาเบลโลขอบคุณมาก!”

เฟนด์ยิ้มอย่างขมขื่นก่อนที่เขาจะพูดว่า "พวกคุณทั้งหลายควรบินขึ้นไปกับผมและมองดูให้ชัดเจน"

พวกเขาบางคนบินไปพร้อมกับเฟนด์ ในขณะที่เขาชี้ไปที่ภูเขาลูกหนึ่งซึ่งอยู่ไกลออกไป ก่อนพูดว่า “พวกคุณเห็นภูเขาลูกนั้นไหม? คุณควรเดินทางไปที่นั่นให้เร็วที่สุด นอกจากผู้คนจากตำหนักนภาและวิหารราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์แล้ว คุณสามารถบอกทุกคนที่คุณพบระหว่างทางเกี่ยวกับสถานการณ์ตอนนี้ได้เลย ขณะนี้เราถูกห้อมล้อมด้วยเหล่าสมาชิกของเผ่ากระหายเลือด ซึ่งเป็นสมาชิกของกองกำลังภาคี พวกเขาเฝ้าอยู่ภายนอกของป่าและส่งคนเข้ามาในพื้นที่นี้เพื่อตามล่าพวกเราที่เข้ามาในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ หลังจากที่พวกคุณไปถึงยอดเขาแล้ว พยายามเพิ่มระดับพลังยุทธของพวกคุณอย่างสุดความสามารถ อย่างที่ว่า คนของเรากำลังเดินทางไปที่ภูเขากันอยู่ ระหว่างทางอย่าได้เปิดศึกกับใคร สมาชิกของเผ่ากระหายเลือดจะได้หาพวกเราเจอได้ยากหน่อย”

เฟนด์แจ้งให้ทุกคนทราบเกี่ยวกับสถานการณ์ทั่วไป และพวกเขาพยักหน้าด้วยความขอบคุณก่อนที่จะบินไปยังภูเขาที่เฟนด์ชี้ให้เห็น