บทที่ 1800

คำพูดของผู้อาวุโสลำดับที่สี่ทำให้ผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งตกใจ จู่ ๆ เขาก็นึกถึงบางสิ่งขึ้นมาได้ ศิษย์ของเขาสองสามคนได้เข้าป่าไปฆ่าผู้คนที่บุกเข้ามาในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ถ้าผู้อาวุโสลำดับที่สี่พูดเช่นนี้ ก็แปลว่าอาจมีบางอย่างเกิดขึ้นกับศิษย์คนหนึ่งของเขา

เขายืนขึ้นมาในทันที “ศิษย์คนหนึ่งของผมตายที่นั่นหรือ ผู้อาวุโสลำดับที่สี่?” เขาถาม

ผู้อาวุโสลำดับที่สี่พยักหน้า “ไซม่อนน่ะ ผมไม่คิดว่าจะได้เห็นศพเขาในวันนี้!”

"อะไรนะ! ทำไมต้องเป็นเขา?"

ผู้อาวุโสหนึ่งหายใจกระชั้น เขาเกือบจะเป็นลมเพราะความโกรธ ข่าวนี้เป็นดังสายฟ้าฟาดในยามฟ้าใส มันอยู่เหนือความคาดหมายของเขา

"ไม่มีทาง"

ผู้อาวุโสลำดับที่หกถึงกับลุกขึ้นยืนเมื่อได้ยินสิ่งนี้ “ไซม่อนเป็นศิษย์ที่ดีที่สุดของผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่ง และเขาก็ได้ก้าวเข้าสู่ขั้นที่เจ็ดของระดับเทพสูงสุดไปแล้ว ทำไมเขาถึงตายได้? คุณแน่ใจหรือว่าคุณไม่ได้จำเขาสลับกับใคร บางทีคุณอาจมองผิดไป”

"ใช่แล้ว ผู้อาวุโสลำดับที่สี่ นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเลยนะ!”

ผู้อาวุโสลำดับที่สามพูดขึ้นอย่างรวดเร็ว เห็นได้ชัดว่าทุกคนไม่กล้าที่จะเชื่อว่านี่เป็นความจริง

“ถ้าไซม่อนตายจริง นั่นหมายความว่าอย่างน้อยที่สุด คู่ต่อสู้ของเราก็อยู่ในขั้นที่แปดของระดับเทพสูงสุด ดูเหมือนว่ากองทัพทั้งเก้าได้ทำการส่งนักสู้ที่ทรงพลังอย่างมากเข้าไปในป่า บางทีแม้แต่หัวหน้าป้อมปราการของป้อมปราการบางแห่งก็อาจเคลื่อนไหวแล้วด้วย!”

ในขณะนั้น ใบหน้าของเอ็ดเวิร์ดมืดหม่นลงอย่างที่สุด ไม่ใช่แค่การที่ไซม่อนอยู่ในขั้นที่เจ็ดของระดับเทพสูงสุด เขายังหนุ่ม และถือเป็นอัจฉริยะที่ไม่มีใครเหมือนในเผ่าของพวกเขา เขายังมีอนาคตที่สดใสรออยู่

เมื่ออัจฉริยะอย่างไซม่อนตายลง ก็ถือเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่สำหรับชนเผ่าของพวกเขา