บทที่ 1803

“นี่เธอพ่นเรื่องไร้สาระอะไรกันสกาย? ถ้าเธอยังไม่หยุดพูดแบบนี้ ฉันจะชกเธอจริง ๆ ด้วย!”

อาเธอร์ซึ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่แล้ว ยิ่งโกรธจัดโกรธจัดเมื่อได้ยินคำพูดของสกาย

"เอาจริงนะ ทำไมคุณไม่ไปต่อยนักสู้จากเผ่ากระหายเลือดล่ะ คุณเป็นผู้ชายแบบไหนกันถึงคิดจะต่อยผู้หญิงอย่างฉันแทนที่จะไปจัดการกับศัตรู? คุณนี้บ้ากันไปใหญ่แล้ว!”

สกายไม่คิดเลยว่าอาเธอร์จะพูดอะไรแบบนั้นกับเธอ ในตอนที่เธอตอบโต้กับเขา ดวงตาของเธอแดงก่ำ และเธอรู้สึกเสียใจมากเสียจนเกือบจะร้องไห้

"เอาน่า หยุดทะเลาะกันได้แล้ว เอาอย่างนี้ดีไหม เราไปหาหัวหน้าป้อมปราการลำดับที่หนึ่งกันเดี๋ยวนี้เลยเป็นไง แล้วลองคุยกับเขาดูว่าจะได้ผลหรือเปล่า?”

เฮนดริกแนะนำหลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้

"ถูกต้อง ปู่ของฉันและพ่อของคุณไม่กล้าตัดสินใจอะไรด้วยตัวเองเพราะกลัวว่าจะทำให้หัวหน้าป้อมปราการที่หนึ่งขุ่นเคืองใจ”

ดวงตาของอาเธอร์เป็นประกายในทันที “แต่เราไม่กลัว แต่เรามันก็แค่คนตัวเล็ก ๆ ดังนั้นเราจึงไม่กลัวที่จะทำให้หัวหน้าป้อมปราการลำดับที่หนึ่งขุ่นเคือง เราจะไปถามเขาตรง ๆ ถ้าเขาตกลงก็คงจะดี!”

“พี่ใหญ่ นายน้อยอาเธอร์ อย่า อย่าหุนหันพลันแล่นนัก!”

เอลล่าไม่สามารถทนดูได้อีกต่อไป “ถ้าทุกคนไปพบเขาด้วยเรื่องแบบนี้ นี่อาจจะเป็นการตบหน้าหัวหน้าป้อมปราการที่หนึ่งก็ได้” เธอพยายามแนะนำพวกเขา “สกายพูดถูก เป็นไปได้ว่าหัวหน้าป้อมปราการลำดับที่หนึ่งอาจจะยังไม่ตื่นด้วยซ้ำ ถ้าพวกพี่ไปพบเขาในเวลานี้ แม้ว่าเขาจะตั้งใจช่วยคนพวกนั้น แต่วันนี้เขาอาจจะไม่ทำอะไรเลยก็ได้ เพราะเขาอาจจะไม่พอใจที่ทุกคนสร้างเรื่องวุ่นวาย นั่นจะเป็นการสูญเสียที่ใหญ่กว่านี้หากหัวหน้าป้อมปราการที่หนึ่งไม่พอใจ!”

อาเธอร์และเฮนดริกสบตากันและปิดปากเงียบ พวกเขาทั้งคู่รู้ว่าสิ่งที่เอลล่าพูดนั้นมีเหตุผล

“เร็วเข้า ดูนั่นสิ! พวกเขามากันตั้งหลายคน! ดูเหมือนว่าพวกเขาจะมาจากเผ่ากระหายเลือดด้วย!”