บทที่ 1814

เมื่อผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งพูดเช่นนี้ เอ็ดเวิร์ดก็ตกอยู่ในที่นั่งลำบาก เขายอมรับว่ากองทัพทั้งเก้านั้นเป็นหนามยอกอกของพวกเขา และพวกเขาต้องการที่จะถอนรากถอนโคนกองทัพทั้งเก้ามานานแล้ว

ก่อนหน้านี้พวกเขาวางแผนที่จะฆ่าผู้คนที่เข้ามาจากดินแดนรกร้างแบบซึ่ง ๆ หน้า และกองทัพทั้งเก้าจะต้องเข้าร่วมการต่อสู้อย่างแน่นอน เนื่องจากพวกเขาเป็นสมาชิกของกองกำลังปฏิภาคี พวกเขาจะออกมาสู้แน่ แม้ว่าจะเป็นแค่การแสดงก็ตามที

พวกเขาแอบแจ้งกองกำลังอื่น ๆ ที่เป็นสมาชิกของกองกำลังภาคีให้มาช่วยพวกเขาแล้ว นี่จะทำให้พวกเขามั่นใจได้ว่าจะสามารถกำจัดกองทัพทั้งเก้าได้อย่างไม่ยากเย็น

ดูจากเวลาแล้ว เขาประเมินว่าศิษย์จากเผ่าดาบราชันย์น่าจะกำลังมาถึงในไม่ช้า และเขาก็ต้องการรอนั้นก่อน ทว่าผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งและสมาชิกคนอื่น ๆ โกรธเพราะการตายของผู้อาวุโสลำดับที่สี่ ดูเหมือนว่านอกจากโจมตีกองทัพทั้งเก้าแล้ว เขาจะไม่มีทางเลือกอื่นอีก

“อย่างนั้นก็ได้ แต่อย่างน้อยเราก็ต้องหาเหตุผลถูกไหม? มันคงไม่ดีเท่าไหร่แน่ ๆ หากเราไม่มีเหตุผลที่จะทำเช่นนั้น!” เอ็ดเวิร์ดคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และพูดอย่างหน้านิ่วคิ้วขมวด “เพราะอย่างไรเสีย เราก็เพิ่งไปหาพวกเขาและพวกเขายังทำทีเป็นไม่รู้ไม่ชี้เรื่องการส่งคนไปช่วยเหลือผู้ที่ลอบเข้ามาพวกนั้น ผมเองก็ยื่นคำขาดกับพวกเขาไปแล้วว่าผมจะฆ่าคนที่พวกเขาส่งมาและนำศีรษะของคนพวกนั้นไปโยนให้พวกเขาดูด้วย ถ้าเราไปหาพวกเขาหลังจากที่เราจับหรือฆ่าคนของพวกเขาได้แล้วมันก็สมเหตุสมผลอยู่ แต่การจะตรงดิ่งไปหาเรื่องพวกเขาดื้อ ๆ เลยแบบนี้ มันไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย!”

ผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งโต้แย่งในทันทีว่า “เราจะต้องมีเหตุผลอะไรอีก? พวกเรา กองกำลังภาคีและกองกำลังปฏิภาคีต่างเป็นศัตรูกันมาตลอด ยิ่งไปกว่านั้น เราไม่ได้มายังผืนป่าที่เต็มไปด้วยของล้ำค่าและออกค้นหาของพวกนั้นที่นี่บ่อย ๆ เพราะกองทัพทั้งเก้าตั้งอยู่ที่นี่ เรื่องพวกนั้นก็มีไว้แค่เพื่อไม่ให้เราไปทะเลาะกับพวกเขา นี่เป็นโอกาสที่ดีที่จะกำจัดคนพวกนั้น!”

ผู้อาวุโสลำดับที่สองยังกล่าวอีกว่า “ถูกต้อง หัวหน้าเผ่า การที่เขาไม่ยอมรับการกระทำของตัวเอง ก็แสดงว่าเขากลัวเราไม่ใช่หรือ? ฮ่าฮ่า… ตอนนี้คุณแข็งแกร่งกว่าหัวหน้าป้อมปราการลำดับที่หนึ่งของพวกเขามาก ถ้าเราไปฆ่าหัวหน้าป้อมปราการลำดับที่หนึ่งของพวกเขาเสียตั้งแต่ตอนนี้ ด้วยพลังของเราเราคงจะเอาชนะพวกเขาได้แน่ ทำไมเราต้องหาเหตุผลในการทำแบบนั้นด้วย? เราก็แค่บอกไปว่าเราเห็นคนของพวกเขาฆ่าคนของเราไปมากมาย แต่เราไม่อาจจับพวกเขาได้ก็พอแล้วนี่!”

เอ็ดเวิร์ดนิ่งเงียบไปสองสามวินาทีก่อนที่ในที่สุดจะพยักหน้า “เอาล่ะ ว่าไงว่าตามกัน!”