บทที่ 182

เซเลน่า ไม่เชื่อในสิ่งที่เฟนด์พูด เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากได้แต่ถอนหายใจ

อย่างไรก็ตาม เขาเชื่อว่าวันหนึ่งเซเลน่าจะรู้ว่าเขาไม่ได้โกหก ในไม่ช้าก็เร็ว

"ไปเร็ว ๆ ถ้าตระกูลฮิวโก้มาหาแก เดี๋ยวแกจะสร้างปัญหาให้กับเรา!"

แอนดรูว์ถอนหายใจ เขารู้สึกสงสารเฟนด์ เพราะเขาดูไม่เหมือนคนที่คุยโว แต่อย่างไรก็ตามคําพูดของเขาก็ไม่น่าเชื่อถือพอ

"เอาล่ะ!"

เฟนด์ถอนหายใจอีกครั้ง และมองแอนดรูว์อีกครั้งว่า "พ่อ ขาของพ่อน่าจะเริ่มดีขึ้นแล้ว พ่อไม่ต้องกังวลว่าผมจะไม่รักษาต่อ ผมจะรักษาทุกเช้า ขาของพ่อก็น่าจะหายดีเป็นปกติภายในสองถึงสามวัน”

"เฟนด์อย่าคาดหวังว่าเราจะชื่นชมนาย เพียงเพราะนายรักษาขาของพ่อให้หาย”

"นายก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทําให้พ่อได้รับบาดเจ็บที่ขา การรักษาเขาเป็นหน้าที่ของนาย นายควรชดเชยในสิ่งที่ทํา นายเข้าใจไหม"

เมื่อแอนดรูว์ได้ยินเฟนด์พูด "จริงเหรอ? ฉันหวังว่ามันจะกลับมาใช้งานได้ ขาฉันดีขึ้นจริง ๆ นะ ฉันรู้สึกได้!"

"เฟนด์ อย่าคิดว่าเราจะขอบคุณที่รักษาขาของพ่อ"

"นายก็ต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่เกิดขึ้นกับขาของพ่อ นายควาต้องชดใช้ให้กับเขา เข้าใจไหม?”

เบ็นพูดด้วยความโมโห

"ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันรู้!"

เฟนด์ยิ้มและมองไคลี จากนั้นเขาก็บอกว่า "ไม่ต้องห่วงไคลี แม่เขาแค่ต้องการเวลาสงบสติอารมณ์ ตอนนี้แม่ยังโกรธอยู่ พ่อจะย้ายออกไปชั่วคราว รอให้แม่หายโกรธแล้วพ่อจะกลับมานะ"

"ตกลงค่ะพ่อ..."

ไคลีมองเฟนด์ด้วยดวงตาที่มีน้ำตาคลอ แล้วพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและแผ่วเบา