บทที่ 1835

จำนวนคนในฝูงชนที่กำลังจะมาถึงนั้นมีประมาณหลายแสนคน และพวกเขาก็พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนว่าพวกเขาจะมาจากทิศทางของเผ่ากระหายเลือด

"แย่แล้ว! นั่นมันเผ่าดาบราชันย์! บ้าเอ๊ย! ผมส่งคนไปแจ้งตำหนักคลื่นเมฆาแล้ว แต่ทำไมพวกเขาถึงยังไม่มา คนจากเผ่าดาบราชันย์กำลังจะมาถึงที่นี่แล้ว เราจะทำยังไงกันดี?” สีหน้าของออสตินชะงักงัน ในขณะที่สมาชิกของกองทัพทั้งเก้าและพรรคพวกของเฟนด์รุมล้อมสมาชิกเผ่ากระหายเลือดที่เหลือ การต่อสู้หยุดชั่วคราว

สีหน้าของเฟนด์ดูจริงจังขึ้นแม้ว่าจะเล็กน้อยก็ตาม “หัวหน้าป้อมปราการลำดับที่หนึ่ง คุณช่วยบอกผมเกี่ยวกับเผ่าดาบราชันย์หน่อยได้ไหม? พวกเขาแข็งแกร่งมากหรอ? เทียบกับเผ่ากระหายเลือดแล้วดูเป็นอย่างไร?”

จากนั้นออสตินก็พูดกับเฟนด์ว่า “ทั้งเผ่ากระหายเลือด และเผ่าดาบราชันย์ถูกจัดได้ว่าเป็นกองกำลังชั้นสามเท่านั้น พวกเขาไม่ใช่กองกำลังที่ใหญ่โตอะไรมากมายนักหรอก”

เฟนด์สบายใจขึ้นเล็กน้อย เนื่องจากเผ่าดาบราชันย์มาช่วยเผ่ากระหายเลือด พวกเขาต้องเป็นสมาชิกของกองกำลังภาคีและไม่เป็นมิตรอย่างแน่นอน

ถึงอย่างนั้นพวกเขายังโชคดีที่เผ่านี้ไม่ใช่กองกำลังขนาดใหญ่ พวกเขาจึงอาจพอที่จะต่อสู้กับคนเหล่านั้นได้

จากนั้นออสตินก็มองไปที่เฟนด์อย่างเคร่งเครียด และคำพูดต่อมาของเขาทำให้เฟ้นคิดหนัก “เมื่อเทียบกับเผ่ากระหายเลือดแล้ว เผ่าดาบราชันย์มีผู้คนในระดับเทพสูงสุดมากมาย แม้ว่าพวกเขาจะเป็นเพียงกองกำลังขนาดเล็กขั้นสาม แต่พวกเขาก็แข็งแกร่งกว่าเผ่ากระหายเลือดมาก ในบรรดาสมาชิกของพวกเขา มีคนที่อยู่ในขั้นที่หนึ่งระดับทะลวงวิญญาณหนึ่งคน และมีอีกคนอยู่ในขั้นที่สองระดับทะลวงวิญญาณ”

“ขั้นที่สอง?” สีหน้าของเฟนด์มืดลงเมื่อเขาได้ยินว่ามีปรมาจารย์ในขั้นที่สองในระดับทะลวงวิญญาณอยู่ในหมู่ของคนพวกนั้นด้วย เขามั่นใจว่าเขาสามารถฆ่าเอ็ดเวิร์ดได้ แต่เขาก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่ว่าจะเผชิญหน้ากับปรมาจารย์ในระดับขั้นที่สองระดับทะลวงวิญญาณได้

ท้ายที่สุดแล้ว พลังการต่อสู้ของปรมาจารย์ในขั้นที่สองระดับทะลวงวิญญาณนั้นก็สูงกว่าขั้นที่หนึ่งในระดับเทพสูงสุดอยู่หลายขุม

สิ่งที่เฟนด์และคนอื่น ๆ ไม่รู้ก็คือกลุ่มคนสามหมื่นชีวิตของลิลลี่ได้ออกจากป่าและเดินทางมาถึงที่ชายป่าเรียบร้อยแล้ว