บทที่ 186

เพี๊ยะ!

แต่น่าเสียดายที่รอยตบนีลอย่างหนักที่ใบหน้า "แกตะโกนใส่ใคร? แกไม่เห็นเหรอว่าเฟนด์แค่พูดเล่น"

"พ่อครับ เขา..."

นีลรู้สึกโกรธ เขาต้องการฉีกเฟนด์เป็นชิ้น ๆ ไม่ตายดี

รอยจ้องมองเขาอย่างดุเดือด จากนั้นเขาก็หันไปรอบ ๆ และจับมือของเขาในขณะที่เขาพูดว่า "เฟนด์ นายเป็นคนที่มีอารมณ์ขัน ฉันขอตัวกลับก่อน ต้องขอโทษด้วยที่มารบกวนคุณ!”

"แล้วพบกันใหม่!"

เฟนด์พูดอย่างใจเย็น

หลังจากนั้นไม่นาน ผู้คนจากตระกูลฮิวโก้ก็ขับรถออกไป

นีลรู้สึกกระอักกระอ่วน และถูกต่อว่าระหว่างทางกลับ

ในที่สุดเมื่อพวกเขามาถึงสนามของวิลล่า นีลไม่สามารถเก็บความรู้สึกของตัวเองได้อีกต่อไป "พ่อ ทำไมพ่อถึงปล่อยให้เขาปฏิบัติกับพ่อแบบนั้น? เราเป็นครอบครัวชนชั้นสูงขั้นสอง พ่อจะปล่อยให้ทหารรังแกเราแบบนั้นได้ยังไง? ผมรับไม่ได้!"

ตอนนั้นเองที่รอยหันมามองลูกชายของเขา เขาก็ถอนหายใจออกมาด้วยอารมณ์ที่เหนื่อยใจ

"เฮอะ! ไม่ใช่เพราะฉันใจเสาะ แต่ฉันทําเพื่อครอบครัวของเรา เราเดินทางไกลจากครอบครัวนักธุรกิจเล็ก ๆ ธรรมดา ๆ มาจนถึงอาณาเขตกลางอย่างทุกวันนี้ ไม่ใช่เรื่องง่าย! ฉันเห็นหลายครอบครัวผู้มีอิทธิพลหลายคน ถูกทําลายเพราะทําให้คนที่ไม่ควรล่วงเกินไม่พอใจ”

เขาหยุดอยู่พักหนึ่งแล้วพูดต่อไปว่า "และเมื่อไม่นานมานี้ ฉันได้ยินว่าคนในตระกูลชนชั้นสูงแนวหน้าของเมืองข้าง ๆ ที่ทําผิดไปล่วงเกินต่อ ราชาแห่งสงครามที่เกษียณอายุไปแล้วถูกถอดรายชื่อออกจากรายชื่อ เจ้านายและสมาชิกตระกูลที่มีอํานาจ ถูกฆ่าหมด มีเพียงคนรับใช้เท่านั้นที่หนีไปได้!"

นีลพูดกระหืดกระหอบว่า "เป็นไปไม่ได้! ชายผู้นั้นช่างเหลือเชื่อ เขาทําลายตระกูลชนชั้นสูงเช่นนี้ได้อย่างไร?"

ไม่นานเขาก็กลับมาคุยอีกครั้ง "แต่พ่อ เฟนด์เป็นแค่ทหารผ่านศึกธรรมดา เขาเป็นแค่ทหาร พ่อประเมินเขาสูงเกินไปแล้ว!”