บทที่ 1860

"อืม ว่ามา! ผมอยากรู้ว่ามีเรื่องด่วนอะไรถึงทำให้คุณและผู้อาวุโสจากเผ่าของคุณต้องมาถึงที่นี่ ต้องมีเรื่องสำคัญแน่!”

นายท่านโลเดอร์คือหัวหน้าเผ่าผลึกเมฆา เขามองไปที่จอชด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า

จอชมีใบหน้าเคร่งขรึมขณะตอบคำถามของเขา “เกิดเรื่องใหญ่ขึ้น! เผ่ากระหายเลือดได้พบว่ามีผู้คนจากดินแดนรกร้างจำนวนมากได้เข้ามาที่นี่เมื่อสองเดือนก่อน ไม่ใช่แค่หยิบมือ แต่กลับเข้ามากันราวหกแสนคน!”

“หกแสนคน?”

เมื่อหัวหน้าเผ่าผู้ยิ่งใหญ่สองคนได้ยินสิ่งนี้พวกเขาก็อ้าปากค้าง ไม่ได้จินตนาการไว้เลยว่าผู้คนที่เข้ามาจากดินแดนรกร้าง?

“คุณล้อเล่นใช่ไหม? พวกนั้นเข้ามากันมากมายขนาดนั้นเชียวหรอ?”

นายท่านโลเดอร์ถามจอชหลังจากครุ่นคิด “ในตอนที่เผ่ากระหายเลือดได้ค้นพบการรอบเข้ามาของพวกเขา พวกเขาไม่ได้จัดการอะไรคนพวกนั้นเลยหรือ? พวกนั้นเข้ามากันมากเกินไป! เราจะปล่อยให้คนเหล่านี้เข้ามาแย่งชิงทรัพยากรเยอะของเราไปไม่ได้! ในตอนนี้การจะทะลวงเข้าไปในแต่ละขั้นนั้นนับว่าไม่ง่ายเลย แถมหญ้าวิญญาณระดับสี่ก็ไม่ได้มีมากมายเท่าไหร่นัก ดังนั้นเราจะปล่อยให้มากมายเช่นนั้นเข้าไปในพื้นที่นี้ได้ยังไง!”

จอชตอบทันทีว่า “เผ่ากระหายเลือดไม่ได้นิ่งเฉย อันที่จริงพวกเขาได้ส่งคนไปปิดล้อมพื้นป่าและตามล่าคนพวกนั้นในทันที!”

นายท่านโลเดอร์และนายท่านแมคเคนซี่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ทันทีเมื่อได้ฟังคำพูดของจอชเนื่องจากเผ่ากระหายเลือดได้ส่งคนไปปิดล้อมคนนอกแล้ว พวกเขาจึงไม่ควรกังวลมากนัก อย่างไรก็คงไม่ยากที่เผ่ากระหายเลือดจะกวาดล้างคนนอกเหล่านั้น ยังไม่รวมว่าคนนอกเหล่านั้นกระจายอยู่ทั่วป่าและไม่ได้ทรงพลังอะไร