บทที่ 1867

“ฮ่าฮ่า…!” เฟนด์หัวเราะเบา ๆ และอธิบายว่า “ผมมาที่นี่เพื่อมาคุยกับหัวหน้าป้อมปราการของคุณ”

“เอาล่ะ ผมจะหาคนนำทางคุณไป” เนื่องจากเฟนด์มีพลังการต่อสู้ที่น่ากลัว ผู้คนในกองทัพทั้งเก้าจึงเคารพเขา ผู้อาวุโสสั่งให้คนหนุ่มสาวพาเฟนด์ไปหาหัวหน้าป้อมปราการของพวกเขาในทันที

เมื่อเฟนด์ทิ้งห่างจากพวกเขาไป ผู้อาวุโสก็อดไม่ได้ที่จะพึมพำ “นี่มันแปลกชอบกล ผู้ชายคนนั้นอยู่อย่างปลีกวิเวกฝึกยุทธอยู่ทุกวัน ทำไมจู่ ๆ วันนี้เขาถึงมาเยี่ยมหัวหน้าป้อมปราการของเรา? เรากำลังก่อตั้งกองกำลังใหม่และกำลังจะเลือกหัวหน้ากองกำลังคนใหม่ด้วย ชายหนุ่มคนนี้มาที่นี่เพื่อโน้มน้าวหัวหน้าป้อมปราการของเราและสมาชิกของเราให้ลงคะแนนให้เขาหรือเปล่านะ?”

อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าผู้อาวุโสก็ส่ายหน้าและยิ้มอย่างเย็นชา “ชายหนุ่มคนนี้ช่างไร้เดียงสาจริง ๆ ที่คิดแบบนั้น เราจะเลือกให้เขาเป็นเจ้าตำหนักแทนหัวหน้าป้อมปราการของเราได้อย่างไร ในเมื่อเราเป็นสมาชิกของกองทัพทั้งเก้า”

ในไม่ช้าเฟนด์ก็มาถึงต่อหน้าหัวหน้าป้อมปราการวิตต์มอร์ และขอให้ทุกคนปล่อยพวกเขาทั้งสองไว้ที่สวน

“น้องเฟนด์โปรดพูดกับผมมาตรง ๆ เถอะ แค่ได้เห็นว่าคุณระมัดระวังตัวแค่ไหน ต่อให้คุณไม่ได้พูดอะไรเลยแต่ผมก็รู้ว่าทำไมคุณถึงมาที่นี่” หัวหน้าป้อมปราการวิตต์มอร์ยิ้มอย่างอ่อนโยน

เฟนด์เลิกคิ้วและยิ้มอย่างขี้เล่น "จริงหรือ? อย่างนั้นก็บอกผมหน่อยสิ ผมอยากจะรู้ว่าคุณเดาได้ถูกต้องหรือเปล่า?”

“ฮ่าฮ่า… ไม่ยากเลย คุณมาหาผมก็เพราะหวังว่าผมและสมาชิกในป้อมปราการของผมซึ่งทะลวงถึงขั้นที่ห้าในระดับเทพสูงสุดแล้ว จะลงคะแนนให้คุณได้เป็นหัวหน้าของเราใช่หรือเปล่า?” หัวหน้าป้อมปราการวิตต์มอร์ยิ้มอย่างเย็นชาก่อนที่จะกล่าวเสริมว่า “พูดตามตรง น้องเฟนด์ คุณมีพลังการต่อสู้ที่สูงน่าประทับใจ และคุณเป็นนักสู้ที่แข็งแกร่ง หัวหน้าป้อมปราการลำดับที่หนึ่งของเราจะอาจจะไม่สามารถเอาชนะคุณได้ด้วยซ้ำ