บทที่ 1870

“ฮ่าฮ่า! วิเศษ! สิ่งที่ผมต้องการนั้นก็ไม่ยากเลย แค่ให้สมาชิกป้อมปราการของคุณลงคะแนนให้ผมก็เท่านั้น” เฟนด์หัวเราะเสียงดัง ไม่คาดคิดเลยว่าหัวหน้าป้อมปราการลาวีนจะรีบร้อนและรับโอสถโดยไม่คัดค้านแม้แต่น้อยเช่นนี้ เขายอมก้มหัวให้โดยไม่วางท่าอะไรมากนัก

“แน่นอน นั่นไม่ใช่ปัญหาเลยสักนิด! หากผมสามารถทะลวงถึงระดับทะลวงวิญญาณได้ทุกอย่างก็จะราบรื่น” หัวหน้าป้อมปราการลาวีนกล่าวอย่างร่าเริง ในไม่ช้าเขาก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้และกล่าวเสริมทันทีว่า “ยังไงก็เถอะ เมื่อคุณได้เป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสี่ถึงตอนนั้นก็อย่าลืมเราแล้วกัน!”

"ไม่ต้องกังวล ผมจะให้รางวัลแก่ผู้ที่ทุ่มเทฝึกฝนตัวเองและมีส่วนร่วมในกองกำลังอย่างแน่นอน เหนือสิ่งอื่นใด การที่นักเล่นแร่แปรธาตุที่จะบ่มเพาะโอสถดังกล่าวนั้นก็นับก็ไม่ใช่เรื่องยาก ตราบใดที่มีวัสดุสำหรับบ่มเพาะโอสถ” เมื่อถึงจุดนั้นเฟนด์ก็แอบวางแผนของตัวเอง ถ้าเขาสร้างกองกำลังขึ้นมาในอนาคต เขาก็จะยิ่งได้รับทรัพยากรยุทธมากขึ้นไม่ใช่หรือ? ที่สำคัญกว่านั้น เขาสามารถขอให้ศิษย์หรือผู้อาวุโสของกองกำลังช่วยค้นหาวัสดุที่จำเป็นในการถอนคำสาปของเซเลน่าได้ด้วย

ความคิดนี้ทำให้เฟนด์ผ่อนคลายลง หากทุกอย่างราบรื่น เขาจะมีเวลาในการบ่มเพาะโอสถมากขึ้น และจากนั้นเขาจะพยายามถอนคำสาปของเซเลน่าให้เร็วที่สุด

ในไม่ช้าเฟนด์ก็ออกจากป้อมปราการลาวีนและไปพบกับหัวหน้าป้อมปราการอีกหกคน นอกเหนือจากป้อมปราการของหัวหน้าป้อมปราการลำดับที่หนึ่งแล้วเฟนด์ยังเยี่ยมเยียนป้อมปราการอื่น ๆ จนครบ

เขาเพิ่งกลับมาที่บ้านหลังจากมอบโอสถให้พวกเขาแล้ว

เมื่อเขามาถึง เซเลน่าได้เตรียมสำรับที่เต็มไปด้วยอาหารจานอร่อยและกำลังรอเขาอยู่