บทที่ 1880

'เขาอยู่ในขั้นที่หนึ่งระดับทะลวงวิญญาณจริง ๆ!' ออสตินอ้าปากค้างเมื่อเห็นเฟนด์ ก่อนหน้านี้เฟนด์อยู่ในขั้นที่เจ็ดระดับเทพสูงสุดเท่านั้น และออสตินยังประเมินว่าการที่ผู้ชายคนนี้ที่จะทะลวงไปสู่ขั้นที่แปดระดับเทพสูงสุดได้ด้วยการบ่มเพาะตัวเองในเวลาอันสั้นก็นับว่าวิเศษมากแล้ว ถ้าอย่างนั้นเขาก็เทียบกับปรมาจารย์ในขั้นที่สามระดับทะลวงวิญญาณไม่ได้

แต่เฟนด์ที่อยู่ข้างหน้าเขานั้นอยู่ในขั้นที่หนึ่งระดับทะลวงวิญญาณอย่างแน่นอน

เขามั่นใจว่าถ้าเฟนด์อยากจะฆ่าเขา ก็คงง่ายเหมือนหั่นผักหั่นปลา

คีแรน ผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งเบิกบานกับข้อเท็จจริงนี้ “สุดยอดไปเลย! หากหัวหน้าเผ่าของเราสามารถจัดการกับคนที่อยู่ในขั้นที่สามระดับทะลวงวิญญาณทั้งสองได้ คนที่เหลือก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเราเถอะ!”

“ฮ่าฮ่า! หากเป็นเช่นนั้น เราจะสามารถต่อก่อนกับศึกครั้งนี้กับพวกเขาได้ บ้าเอ๊ย! หลังจากฆ่าพวกเขาทิ้ง เราจะได้ของล้ำค่าไม่น้อยเลยทีเดียว!” ผู้อาวุโสลำดับที่สองก็บินขึ้นไป ความตื่นเต้นถูกเขียนขึ้นทั่วใบหน้าของเขา เขาเพิ่งทะลวงผ่านไปอีกขั้น เขาจึงต้องการทดสอบพลังการต่อสู้ของเขาเสียเต็มประดา ไม่คิดเลยว่าจะมีโอกาสทดสอบความสามารถของเขาเร็วขนาดนี้

ออสตินกระอักกระอ่วนด้วยความตกตะลึงและเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “พวก… พวกคุณได้ทะลวงเข้าสู่ขั้นที่หนึ่งระดับทะลวงวิญญาณแล้วงั้นหรือ?”

"แน่นอน! ไม่ต้องห่วงไปหรอก หาหัวหน้าเผ่าสามารถจัดการกับคนทั้งสองที่อยู่ในขั้นที่สามระดับทะลวงวิญญาณได้ ไม่เพียงแต่เราจะชนะเท่านั้น แต่เราจะได้รับชัยชนะอย่างท่วมท้นอีกด้วย!” ผู้อาวุโสลำดับที่สองยิ้มอย่างมีความสุข

เฟนด์คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และพูด "ถึงอย่างนั้น พวกคุณทุกคนที่อยู่ในขั้นที่หนึ่งระดับทะลวงวิญญาณก็ไม่จำเป็นจะต้องเข้าร่วมการต่อสู้ด้วยกัน มีคนสักสี่คนก็พอแล้ว แน่นอน ดูจากจำนวนของพวกเขาแล้วคงมีบางคนที่หนีรอดไปได้ ยิ่งไปกว่านั้น ตรงนั้นก็มีป่าอยู่ด้วย และผมก็แน่ใจว่าพวกเขาบางคนจะหนีไปที่นั่นได้ ซึ่งคงไม่ใช่เรื่องดีที่กองกำลังภาคีจะได้ล่วงรู้เกี่ยวกับสถานการณ์ของเราในตอนนี้”