บทที่ 191

เซเลน่ากลุ้มใจเธอไม่เคยคิดเลยว่าหลายปีผ่านไป ราเชลจะกลายเป็นพวกวัตถุนิยม

"ไปกันเถอะ!" เฟนด์ยิ้มและบอกในขณะที่เขาเดินมาหาอย่างรวดเร็ว

"เงินไม่พอ ฉันเพิ่งเจอเพื่อนสมัยเรียน ลูกชายของเธอก็เรียนที่โรงเรียนอนุบาลแห่งนี้เช่นกัน เธอบอกฉันว่าค่าธรรมเนียมรายปีคือ หนึ่งแสนสองหมื่นเหรียญ! ฉันขาดไปอีกสองหมื่นเหรียญ!

เซเลน่าขมวดคิ้วว่า "ฉันไม่รู้ว่าพ่อกับแม่ เอาเงินไปฝากหมดรึยัง ไม่อย่างนั้นถ้าเสร็จแล้วฉันจะให้พวกเขาโอนเงินสองหมื่นมาให้ฉัน!”

"ไปกันเถอะ! เดี๋ยวผมใช้บัตรของผมรูดเอง!"

เฟนด์เห็นเซเลน่าขมวดคิ้ว ก็อดไม่ได้ที่จะกุมมือเธอและดึงเธอเข้ามา

“อ่า!”

เมื่อเซเลน่ารู้สึกตัวว่าเกิดอะไรขึ้น เฟนด์ก็ดึงเธอไปไกลแล้ว

เป็นครั้งแรกที่ทั้งคู่จับมือกันแบบนี้ ทําให้เธอแก้มแดงระเรื่อ

มืออีกข้างของเฟนด์กุมมืออ้วนท้วมของไคลีเอาไว้

เมื่อเข้ามาในโรงเรียนอนุบาล เซเลน่ารู้สึกอายมาก และพยานามดิ้นรนจนหลุด

เฟนด์ก็หยุดเหมือนกัน เขาก้มลงมองดูไคลีแล้วถามว่า "ไคลี หนูอยากเรียนที่นี่ไหม? ถ้าหนูเรียนที่นี่ หนูจะมีของเล่นและเพื่อน ๆ เล่นกับหนูมากมาย ในอนาคตพ่อกับแม่จะมารับหนูตอนที่เราว่าง ถ้าเรายุ่ง ป้าชาวน่าจะเป็นคนมารับหนูแทน!"

"จริงเหรอคะ? หนูจะมีเพื่อนและของเล่นเยอะไหมคะ? มันยอดเยี่ยมมาก!"