บทที่ 1913

แม้หลังจากศึกษาเรือวิญญาณมาเป็นเวลานาน เขาก็ยังไม่เข้าใจความหมายของผนึกรูนเหล่านั้น สิ่งนี้พิสูจน์ให้เห็นถึงขุมพลังอันยิ่งใหญ่ของเรือวิญญาณลำนี้! หลังจากสำรวจจนทั่วแล้ว เขาก็กลับไปยังสถานที่ที่เขาพบผลึกหกเหลี่ยม ภายในเรือวิญญาณนั้นว่างเปล่า มีเพียงผลึกหกเหลี่ยมที่ดูเหมือนจะถูกโยนทิ้งไปอย่างไม่ระวัง

ผลึกหกเหลี่ยมนี้มีขนาดเท่าศีรษะมนุษย์ และมันก็เปล่งแสงสีแดงจาง ๆ ออกมาด้วย เฟนด์พิจารณามันอีกครั้งด้วยญาณทิพย์ของเขา และไม่พบสิ่งที่เป็นอันตรายเกี่ยวกับมัน ดังนั้นเขาจึงก้มลงหยิบมันขึ้นมา เขานำผลึกเข้ามาดูใกล้ ๆ และตรวจสอบอย่างระมัดระวัง เขาค้นพบว่ามีผลึกต่างสีและขนาดลอยอยู่ภายใน ผลึกเล็ก ๆ เหล่านี้ก็มีหกเหลี่ยมเช่นกัน

ผลึกทั้งหกเหลี่ยมมีรูปร่างเหมือนกัน รัศมีของมันก็ไม่ได้แตกต่างกันสักเท่าไหร่อีกด้วย ผลึกหกเหลี่ยมเล็ก ๆ ที่อยู่ภายในยังดูคล้ายจะมีออร่าลึกลับไม่น้อย ขณะที่เขามองเข้าไปใกล้ ๆ เขาก็รู้สึกเจ็บแปลบที่นิ้วที่ถือผลึกหกเหลี่ยมลูกดังกล่าว โดยไม่ทันได้ระวังนิ้วของเขาก็ถูกบาดและมีเลือดไหลออกมา

หลังจากที่เปื้อนเลือดของเขา ผลึกหกเหลี่ยมก็ส่องแสงแวววาว ทันใดนั้นเฟนด์ก็รู้สึกว่าร่างกายของเขาแข็งทื่อขณะออร่าลึกลับห่อหุ้มร่างกาย

ก่อนที่เขาจะทันได้ตอบสนอง เขาก็ถูกพาไปยังพื้นที่พิศวงแห่งหนึ่ง ผลึกหกเหลี่ยมขนาดใหญ่และเล็กล่องลอยอยู่รอบตัวเขา และเขาได้ยินความทรงจำหนึ่งส่งเข้ามาผ่านกระแสจิตของเขา “นี่คือผลึกรวมวิญญาณที่ฉันใช้เวลาหมื่นปีในการขัดเกลามัน มันเป็นสมบัติของตระกูลเรา! แต่ตอนนี้พวกมันเป็นของคุณแล้ว และเมื่อก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดได้ คุณต้องล้างแค้นให้เรา!” ประโยคดังกล่าวแล่นเข้ามาในความคิดของเฟนด์ด้วยคลื่นแห่งความอดกลั้นและความโกรธขึง

'สิ่งนี้เรียกว่าผลึกรวมวิญญาณงั้นเหรอ? นั่นเป็นชื่อที่แปลกดี อย่าบอกนะว่าข้างในนั้นมีวิญญาณของคนอื่นอยู่ข้างใน?!' ทันทีที่มีคำถามแวบเข้ามาในหัวเขารู้สึกปวดหัวขึ้นมา ข้อมูลมากมายถาโถมเข้ามาในหัวของเขา หลังจากทุกอย่างจบลง เขาก็รู้ว่าสิ่งที่อยู่ในมือของเขาคืออะไร มันยังอธิบายถึงเรื่องลึกลับมากมายให้เขาฟังอีกด้วย! ปรากฎว่าเรือวิญญาณลำนี้มีชื่อว่ามัสตาร์ด ซี๊ด มันถูกสร้างโดยหัวหน้าเผ่าเทพสาบสูญ จึงถือว่ามันเป็นสมบัติของเผ่า