บทที่ 1916

เฟนด์ยื่นมือออกไปสัมผัสใบหน้าของเซเลน่าซึ่งกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง “เดี๋ยวมันก็ดีขึ้น”

มุมปากของเซเลน่าโค้งขึ้น และรอยยิ้มที่สวยงามปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ แต่ก่อนที่เธอจะทันได้พูดอะไร เสียงที่คุ้นเคยก็ดังมาจากข้างหลังของคนทั้งคู่ เสียงนั้นฟังดูคุ้นเคยมากจนทำให้หัวใจที่สงบเป็นปกติของเฟนด์สั่นคลอน

"อาจารย์! ผมกลับมาแล้ว!" เฟอร์นันโดพุ่งไปหาเฟนด์ด้วยความดีใจอย่างเห็นได้ชัด

เฟอร์นันโดหายเป็นปกติแล้ว เนื่องจากก่อนหน้านี้เฟนด์หมกมุ่นอยู่กับการฝึกฝน เขาจึงทำได้เพียงขอให้คีแรนและคนอื่น ๆ กลับไปพร้อมกับคทาตรึงวิญญาณและโอสถคืนชีพเพื่อช่วยเหลือเฟอร์นันโด แม้ว่าเขาจะไม่ได้ไปที่นั่นด้วยตัวเอง แต่เขาก็ยังแอบกังวล

เฟนด์รู้สึกโล่งใจอย่างมากเมื่อได้เห็นว่าเฟอร์นันโดฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์ “ดีมากที่นายฟื้นแล้ว!”

ในตอนแรกเฟอร์นันโดคิดว่าเขาอาจจะกลับมาได้แบบไม่เต็มร้อย แม้ว่าเขาจะกลับมาเคลื่อนไหวได้แล้วก็ตาม แต่ไม่คาดคิดเลยว่าคทาตรึงวิญญาณและโอสถคืนชีพจะส่งพลังถึงขนาดนั้น แถมยังไม่มีอันตรายใดเกิดขึ้นกับเขาเลย แม้ว่าเขาจะถูกแช่แข็งมาเป็นระยะเวลานานก็ตาม

หลังจากที่เฟนด์ตัดสินใจว่าเขาจะเดินทางออกจากที่นี่ไปในไม่ช้า เขาก็ไม่รีรอและเรียกรวมกลุ่มในการปรึกษาหารือกัน คนที่เข้าร่วมการประชุมคือคนที่ใกล้ชิดกับเขามากที่สุด พวกเขาทั้งหมดมีปฏิกิริยาที่แตกต่างกันเมื่อเฟนด์แจ้งให้พวกเขาทราบเกี่ยวกับเรื่องนี้

สิ่งที่พวกเขากังวลคืออันตรายที่พวกเขาจะได้พบเจอหลังจากจากโลกนี้ไป ไม่มีใครบอกว่าพวกเขาจะรั้งอยู่ที่นี่ พวกเขาจึงเข้าใจดีว่าแคทธีเซียเป็นเพียงโลกขั้นที่ห้า หลังจากที่เฟนด์เปิดเผยเรื่องนี้

พวกเขายังอยากเห็นว่าโลกภายนอกเป็นอย่างไร เฟนด์ไม่ได้ขอให้ดาเนียลล่าเข้าร่วมการประชุมครั้งนี้ เนื่องจากเธอกำลังปลีกวิเวกโดยหวังว่าจะได้ทะลวงระดับการบ่มเพาะพลังยุทธของเธอไปได้อีกขั้น

ในตอนเย็น เซเลน่าคุยกับเฟนด์ขณะดื่มชา เมื่อเร็ว ๆ นี้เฟนด์ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการบ่มเพาะตัวเองหรือไม่ก็ขลุกอยู่แต่ในห้องบ่มเพาะโอสถ