บทที่ 1939

“ตัวอย่างเช่น หนึ่งในสองคนที่แข็งแรงกว่าอาจจุดไฟดวงที่สามให้สว่างขึ้นได้เป็นเวลาหกวินาที ในขณะที่คนที่อ่อนแอกว่าจะทำได้เพียงสี่วินาที ตอนนี้พวกคุณเข้าใจหรือยัง?” ฝูงชนเข้าใจคำอธิบายได้อย่างง่าย ๆ ในทันที ออบซิเดียนมีความสามารถในการวัดพลังงาน! หลังจากรู้ถึงความสามารถของมัน เฟนด์ วู๊ดก็เริ่มสงสัยเกี่ยวกับออบซิเดียนมากขึ้น เขาสงสัยว่ามันถูกสร้างขึ้นมาให้มีความสามารถในการวัดพลังงานได้อย่างแม่นยำถึงระดับนั้นได้ยังไง

เซฟไม่ได้ประกาศการเริ่มต้นการทดสอบทันที แต่จงใจให้เวลาผู้เข้าร่วมในการหารือกันเอง ความสนใจของฝูงชนทั้งหมดมุ่งเน้นไปที่ชายที่แข็งแกร่งที่สุดสองคนในหมู่พวกเขา

โดยธรรมชาติแล้ว มอร์ตันเลือกช่วงเวลานี้เพื่อกำจัดอัตตาของเขา เขาชำเลืองมองเจอรัลด์และพูดด้วยน้ำเสียงหยิ่งยะโส “ดูเหมือนว่าพวกเขาจะสร้างมาตรฐานนี้ขึ้นมาเป็นพิเศษ เพื่อให้ฝูงชนได้รู้ว่าฉันแข็งแกร่งแค่ไหนเมื่อเทียบกับนาย”

เจอรัลด์ตะคอกเสียงดัง โดยมองว่ามอร์ตันเป็นเพียงตัวตลก เขาไม่แม้แต่จะหันไปมองมอร์ตันขณะที่เขาพูดว่า “นี่นายรู้ตัวไหมว่าตั้งแต่มาเหยียบที่นี่ นายยกตนข่มคนอื่นมากี่ครั้งแล้ว? คนสติดีที่ไหนจะทำแบบนั้น? ถ้านายแข็งแกร่งขนาดนั้นจริง ๆ ก็ให้การกระทำเป็นเครื่องพิสูจน์เถอะ”

ใบหน้าของมอร์ตันเปลี่ยนเป็นสีม่วงด้วยความโกรธ เขากัดฟันแน่นราวกับต้องการจะแล่เนื้อเถือหนังของเจอรัลด์ “ที่ฉันจะบอกก็คือฉันแข็งแกร่งกว่านายมาก อย่าได้คิดแม้แต่วินาทีเดียวว่านายจะเท่าเทียมกับฉัน การต่อสู้ครั้งก่อนอาจจบลงด้วยผลเสมอ แต่ชั่วชีวิตนี้นายจะไม่มีวันเหนือกว่าฉันและจะอยู่ใต้ฉันตลอดไป!”

มอร์ตันเกลียดการถูกคนอื่นด้วยการเปรียบเทียบพลังของเขากับของเจอรัลด์ โดยบอกว่าพวกเขามีความสามารถเท่าเทียมกัน เขาไม่อาจอธิบายได้ถึงความรู้สึกเกลียดชังที่มีอยู่ในใจออกมาให้เป็นคำพูดได้ ตั้งแต่ไหนแต่ไร เขาก็รู้สึกอยู่เสมอว่าเขาแข็งแกร่งกว่าเจอรัลด์มากและการต่อสู้ระหว่างพวกเขาก็มักจะจบลงที่ผลเสมอเพราะเจอรัลด์ได้เปรียบตรงที่อายุน้อยกว่า