บทที่ 1954

แต่เฟนด์มีสายเลือดที่แตกต่างกับอีกฝ่ายโดยสิ้นเชิง เขาไม่ได้มาจากตระกูลอันทรงเกียรติหรือมีระดับการบ่มเพาะสูงอะไร แน่นอนว่าเขาถูกฉีกหน้าเพราะคำสบประมาทเหล่านั้น เซฟกำหมัดแน่น เขาคงจะปิดปากเฟนด์ด้วยการต่อยเข้าที่ใบหน้า ถ้าไม่ใช่เพราะเหตุผลสุดท้ายเหนี่ยวรั้งเขาเอาไว้

เขาต้องกลายเป็นตัวตลกต่อหน้าคนอื่นและเขาจะทำทุกอย่างเพื่อหยุดเฟนด์จากการซุบซิบที่เป็นอันตรายมากขึ้นทุกที “นายคิดว่าการที่การที่นายใส่ร้ายฉันแล้วอะไร ๆ มันจะเปลี่ยนงั้นเหรอ? ไหนล่ะหลักฐานของนาย?”

เฟนด์ยิ้มเบา ๆ และยืดตัวขึ้น “บิงโก แล้วไหนล่ะหลักฐานของคุณ? คุณบอกว่าคุณได้รับรายงานจากศิษย์ของคุณว่าผมเป็นสายลับ ไปเรียกพวกเขามาสอบปากคำสิ! ผมเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าผมไปพบกับคนของเผ่าปฐมหายนะตอนไหน”

เซฟหายใจเข้าลึก ๆ และดูคล้ายกับมีประกายไฟก่อตัวขึ้นในดวงตาของเขา ในตอนนี้เขาเกิดความคิดบรรเจิดขึ้น การถูกนินทาจะทำให้ทุกอย่างพังทลายลง เขารู้สึกประทับใจกับมันสมองอันชาญฉลาดของเฟนด์ นี่เป็นตัวอย่างง่าย ๆ ของประโยคที่ว่า 'หากเอาชนะไม่ได้ก็จงเข้าร่วม'

เซฟเย้ยหยันอย่างเย็นชาและหันหน้าหนี “แน่นอน ฉันเรียกพวกเขามาที่นี่ได้ แต่ทำไมฉันต้องเรียกด้วยล่ะ? คำพูดของฉันถือเป็นสิทธิ์ขาดในเรื่องนี้ และฉันบอกว่านายเป็นสายลับ ดังนั้น นายห้ามเข้าร่วมการทดสอบ เราไม่จำเป็นต้องเสียเวลากับนายซึ่งเป็นเพียงผู้เข้าทำการทดสอบติดต่อไปแล้ว ทุกสิ่งที่ฉันทำก็เพื่อประโยชน์ของตำหนักสองกษัตริย์” เขากำลังรักษาสถานะของตัวเองเพื่อป้องกันไม่ให้เฟนด์ทำการทดสอบและตัดสินใจแล้วว่าเขาจะจบชีวิตของชายหนุ่มเป็นการส่วนตัวหลังจากเรื่องวุ่นวายทั้งหมดจบสิ้นลง

“ก็แค่ยอมรับมาว่าคุณไม่อยากให้ผมได้รับโอสถซานหยวน” เฟนด์พูดโดยไม่แม้แต่จะมองเขา