บทที่ 198

”เธอพูดเอง เธอพูดแล้ว ฉันไม่สนใจหรอก ถ้าเธอไม่สามารถเรียกเอาเงินคืนมาให้ฉันได้ เธอต้องให้จ่ายให้ฉัน 3.8 ล้าน!” ได้ยินคำตอบของเฟนด์ ฟีโอน่ารีบลุกขึ้นจับคอเสื้อของเฟนด์ แล้เรียกร้องอย่างไม่มีเหตุผล

"แม่คะ ไม่ใช่เฟนด์ที่เอาเงินของแม่ไป แม่ทำแบบนี้ได้ยังไง? เขาสามารถช่วยแม่ได้มากที่สุด เพื่อดูว่าเขาจะหาได้หรือเปล่า ต่อให้เขาหาเงินมาไม่ได้ แม่ก็ไม่สามารถขอเงินจากเขาได้ใช่ไหม?”

เซเลน่าพูดไม่ออก แม่ของเธอเองช่างไร้เหตุผลเกินกว่าจะพูดได้ แม่เธอหวังจะพึ่งเฟนด์ให้รับผิดชอบเรื่องนี้

"ฉันไม่สนใจ เขาคือคนที่อ้างว่าจะต้องเอาเงินนั้นมาคืน!”

ฟีโอน่าไม่ปล่อยเฟนด์ไป

"แน่นอนอยู่แล้ว ถ้าผมหามันไม่เจอ แม่ก็มาเอาไปจากผมได้เลย!"

เฟนด์พูดอะไรไม่ออกในขณะที่ขยับมือหล่อน "แม่ไม่ต้องห่วง คุณเป็นแม่ของเซเลน่า ดังนั้นก็เหมือนแม่ของผม ผมจะไม่ปล่อยให้เงินหายไปแบบนี้!"

“แน่นอน!”

ในที่สุดฟีโอน่าก็หยุดร้องไห้ และยิ้มออกมา จากนั้นเธอก็ถามเฟนด์ว่า "ทําหน้าที่ให้ดีที่สุด กำหนดเส้นตายมาให้ฉัน ฉันคงไม่ต้องรอไปตลอดใช่ไหม? เธอเอากลับมาได้ภายในหนึ่งอาทิตย์ใช่ไหม?”

"แม่คะ มันจะง่ายดายแบบนั้นได้ยังไง? แม่คิดว่าเรากําลังเก็บเงินขึ้นมาจากพื้นเหรอ? ใครจะไปรู้ว่าหลังจากที่เอาเงินไปแล้วพวกเขาจะหลบอยู่ที่ไหน"

เซเลน่ารู้สึกว่าจําเป็นที่ต้องยืนหยัดเพื่อเฟนด์ เพราะแม่ของเธอทําให้เธอรู้สึกว่าเฟนด์นั้นเป็นหนี้เธอถึงสามล้านเหรียญ

"ตัวเขาเองก็เห็นด้วย จะมาโทษแม่ไม่ได้ใช่ไหม?"

ดูเหมือนฟีโอน่าจะตระหนักถึงการกระทําอันไร้เหตุผลของเธอ แต่เธอก็ยังเอามือกอดอกตอบ แม้จะขาดความเชื่อมั่นก็ตาม

เมื่อพูดเช่นนั้นแล้วเธอก็มองไปยังคนที่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านที่อยู่รอบตัว "พวกเธอมองอะไรกัน ไม่มีอะไรให้ดูที่นี่ ไสหัวไปซะ!"

"ตกลงแม่ ผมสัญญาว่าจะเอามันกลับมาในอาทิตย์หน้า ตกลงไหม? ถ้าผมไม่สามารถเอามันมาคืนให้ได้ ผมจะเพิ่มมันเข้าไปในของขวัญหมั้น ในวันเกิดของคุณปู่ ฟังดูเป็นยังไง?"

เฟนด์ได้ปลอบใจเธอ

"ก็ดี เธอเข้าใจก็ดี ไม่เหมือนลูกสาวของฉัน เธอมักจะเข้าข้างคนนอก ไม่คํานึงถึงความรู้สึกของแม่ตัวเอง!"

ฟีโอน่าดีใจและอารมณ์ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด