บทที่ 1991

อย่างไรก็ตามโนเอลเรียกเขาก่อนที่เขาจะเดินออกจากประตูไป “ฉันได้ยินมาว่านายจะแข่งกับเวสลีย์ในสนามประลองเดิมพันเร็ว ๆ นี้?”

เฟนด์เลิกคิ้วและหันกลับไปมองที่โนเอล เขาแน่ใจว่าโนเอลเอ่ยขึ้นเพราะอยากจะถาม เพราะศิษย์เกือบทั้งหมดของที่นี่รู้เรื่องนี้ดี เขารู้ด้วยว่าศิษย์คนอื่น ๆ ถือว่าข่าวนี้เป็นเป็นหัวข้อสนทนาและเรื่องน่าหัวเราะหลังอาหารเย็น ดังนั้นเขาจึงไม่ตอบ แต่รอให้อีกฝ่ายพูดต่อไป

โนเอลเม้มริมฝีปากของเขาและพูดว่า “ตอนนี้นายคงขาดคะแนนสะสมอยู่ และดูเหมือนว่านายตั้งใจที่จะมาที่หอเจตสิกอีกครั้ง”

เฟนด์พยักหน้า เรื่องนั้นมันแน่นอนอยู่แล้ว หากเงื่อนไขอนุญาต เขายินดีที่จะอยู่ที่นั่นเป็นเวลาหนึ่งเดือนด้วยซ้ำ ให้ตายเถอะ คลื่นกระแทกวิญญาณนั่น! เขารู้สึกได้ว่าพลังของเขาแข็งแกร่งขึ้นทีละเล็กทีละน้อย และแม้ว่าเขาจะไม่เห็นเวสลีย์เป็นคู่แข่ง แต่เขาก็ต้องระมัดระวังเพราะเขายังไม่แข็งแกร่งพอที่จะเอาชนะเขาได้

โนเอลกระแอมไอเบา ๆ และดูเหมือนจะเขินอายกับสิ่งที่เขากำลังจะพูดต่อไป แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยืดตัวขึ้นและพูดว่า “นายรู้ไหมว่าศิษย์ภายนอกที่เข้ามาใหม่จะได้รับสิทธิประโยชน์อะไรบ้าง?”

ไม่ เฟนด์ไม่รู้ เขาเก็บเนื้อเก็บตัวอยู่ตลอดเวลาจึงไม่ได้ยินอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ พอคิดถึงเรื่องนี้แล้ว โนเอลก็เป็นคนเดียวที่เขาพูดด้วยมากที่สุดและโนเอลก็รู้เรื่องนั้นดี เขาถอนหายใจและพูดว่า “นายเข้าร่วมตำหนักสองกษัตริย์มาได้ไม่ถึงเดือน นายเป็นยังมีสิทธิ์ได้รับประโยชน์ในเรื่องนั้นอยู่ นายยังมีสิทธิ์แลกคะแนนสะสมห้าสิบคะแนนเป็นผลึกวิญญาณระดับต่ำห้าร้อยชิ้นได้ ผู้ดูแลของนายควรบอกเรื่องนี้กับนาย ดังนั้นฉันจึงไม่แน่ใจว่าทำไมผู้ดูแลแอมโบรสถึงไม่ได้บอกอะไรนายเรื่องนี้”