บทที่ 1995

โนเอลไม่สงสัยในทักษะของเฟนด์เลยแม้แต่น้อย หลังจากได้เห็นเขาเผชิญกับความยากของประตูเรียงเนตรระดับสี่ในห้าวันแรกของเขา แต่คราวนี้ดูเหมือนว่าเขาจะได้รับผลกระทบทางวิญญาณและร่างกายไม่น้อย โนเอลรีบเดินไปรับเขาก่อนที่เขาจะล้มลง เฟนด์ถอนหายใจออกมาเบา ๆ และพูดด้วยน้ำเสียงเหนื่อย ๆ ว่า "ไม่ต้องห่วงเรื่องผมหรอก ผมไม่ได้บาดเจ็บ เพียงแต่ผมได้ใช้พลังวิญญาณและพลังงานที่แท้จริงของตัวเองไปจนหมดแล้ว”

โนเอลเลิกคิ้วและใช้นิ้วกดจุดเส้นลมปราณของเฟนด์เบา ๆ และเป็นไปตามที่เขาคาดไว้ พลังในเส้นลมปราณของเฟนด์ถูกใช้ไปจนหมด และเหลือพลังวิญญาณเพียงเล็กน้อยเท่านั้น สิ่งนี้ทำให้เขายิ่งพูดไม่ออก

“นายเข้าไปทำอะไรข้างใน ถึงได้ใช้พลังงานที่แท้จริงและพลังวิญญาณของตัวเองจนเกลี้ยงแบบนี้?” โนเอลถาม

เฟนด์หัวเราะเบา ๆ และบอกความจริงกับเขา “ผมทะลวงผ่านจุดคอขวดไปได้แล้ว ก็แค่นั้นแหละ”

เมื่อถึงตอนนี้ โนเอลก็เลิกคิ้วขึ้นทันที “ต้องยอมรับเลยว่านายมีทั้งพรสวรรค์และความกล้าหาญสูงมาก คลื่นกระแทกวิญญาณสำหรับความยากระดับสี่ในประตูเรียงเนตรก็รุนแรงขนาดที่ฆ่าใครก็ได้ด้วยซ้ำ แต่ถึงกระนั้นนายก็รอดมาได้หลังจากทะลวงผ่านจุดคอขวด ถ้าเป็นคนอื่นก็คงไม่กล้าถึงขนาดนี้ แต่ดูเหมือนนายจะไม่กลัวว่าคลื่นกระแทกวิญญาณจะทำลายแหล่งกำเนิดวิญญาณของตัวเองเลยด้วยซ้ำ”

สิ่งนี้เป็นสิ่งที่เฟนด์มองข้ามไป แต่เขาตั้งใจที่จะรวบรวมดาบวิญญาณเล่มที่สามมากเสียจนเขาลืมคิดถึงเรื่องนี้ เขามาตระหนักถึงเรื่องนี้ได้ก็ตอนที่ออกมาข้างนอกแล้วเท่านั้น เขาท่องกับตัวเองว่าไม่ควรทำเช่นนั้นอีกต่อไป

โนเอลส่ายหน้า ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับเฟนด์บอกเขาว่าคำแนะนำบางอย่างอาจทำให้เฟนด์สะท้อนอะไรเข้า “ลืมมันซะ อย่าใส่ใจที่ฉันพูดเลย แต่ฉันเพิ่งได้รับข่าวบางอย่างที่นายอาจจะสนใจ เวสลีย์กำลังจะไปที่สนามประลองเดิมพันในวันพรุ่งนี้ และคู่ต่อสู้ของเขาคือเดล วูดเวิร์ดซึ่งอยู่ในอันดับที่หนึ่งร้อยสี่สิบสาม ฉันว่านายต้องอยากไปดูการประลองครั้งนั้นแน่ เพราะงั้นอย่าลืมไปดูล่ะ”