บทที่ 2003

เวสลีย์โค้งคำนับให้แก่ผู้ดูแลแอมโบรสเล็กน้อยและกระซิบบางอย่างข้างหูเขาขณะชี้ไปที่เดล จากนั้น ผู้ดูแลแอมโบรสพยักหน้าและทำท่าทางให้เดลก้าวลงมาจากอัฒจันทร์ด้วยสายตา ดูเหมือนว่าทั้งเวสลีย์และเดลจะทักทายผู้ดูแลแอมโบรสขณะที่ทั้งสองฝ่ายเย็นประจันหน้ากัน

“ศิษย์ภายนอกเวสลีย์ เซเยอร์ อันดับที่หนึ่งร้อยแปดสิบเจ็ดและศิษย์ภายนอกเดล วูดเวิร์ด อันดับที่หนึ่งร้อยสี่สิบสาม ได้ตกลงที่จะเดิมพันกันด้วยคะแนนสะสมจำนวนหนึ่งร้อยห้าสิบคะแนน ถ้าเวสลีย์ เซเยอร์ชนะการประลองในรอบนี้ พวกเขาจะสลับอันดับกัน และถ้าเดล วูดเวิร์ดชนะในรอบนี้ อันดับของพวกเขาก็จะไม่เปลี่ยนแปลง” ผู้ดูแลแอมโบรสพูดด้วยน้ำเสียงอันกึกก้องและก้าวออกจากลานประลองไปทันที

จากนั้นเขาก็อัญเชิญเกราะกำบังที่สร้างจากผลึกวิญญาณ ลานประลองแต่ละแห่งได้รับการอัญเชิญเกราะกำบังเพื่อป้องกันไม่ให้พลังพลาดเป้าไปกระทบกับผู้ที่รับชมการประลองอยู่

เวสลีย์และเดลยังคงเผชิญหน้ากัน เดลขมวดคิ้วและดูคล้ายจะทำอะไรบางอย่างอยู่ ในขณะที่เวสลีย์ไม่แม้แต่จะสนใจที่จะมองเขาเลย แต่กลับมองไปยังเฟนด์ ซึ่งนั่นทำให้ผู้ชมคนอื่น ๆ หันมามองเฟนด์ตามไปด้วย สิ่งนี้ทำให้เฟนด์ ถึงกับพูดไม่ออก

“เมื่อการประลองเริ่มขึ้น ก็หมดสิทธิ์หนีหรือร้องขอความเมตตา จะมาร้องขอความเมตตาตอนนั้นก็ไม่มีประโยชน์ ในเมื่อพูดแล้วก็ต้องทำให้ได้ ไม่อย่างนั้น ก็เตรียมตัวเป็นตัวตลกของทุกคนได้เลย” เวสลีย์พูดพร้อมกับเชิดคางขึ้นสูง

ทุกคนที่ได้ยินสิ่งนี้รู้ว่าเวสลีย์กำลังส่งคำพูดของเขาไปยังเฟนด์ ไม่ใช่เดล พวกเขาเริ่มหัวเราะและมองไปที่เฟนด์อย่างเย้ยหยัน พวกเขากำลังรออย่างใจจดใจจ่อที่จะได้เห็นสีหน้าของเฟนด์ในตอนที่เวสลีย์แสดงพลังที่แท้จริงของเขาออกมา และได้แต่สงสัยว่าเฟนด์จะยังสามารถสงบสติอารมณ์ต่อไปได้หรือไม่

มุมริมฝีปากของเฟนด์เริ่มกระตุก เขาเอือมระอากับความอวดดีของเวสลีย์และละสายตาจากเขาไป ถึงกระนั้นบรู๊คกลับรู้สึกตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิมเมื่อได้ยินคำพูดของเวสลีย์ ขณะที่เขาเริ่มนั่งไม่ติด