บทที่ 2021

ทุกคนมึนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น

เฟนด์ร่ายเวทย์อีกครั้ง และกริชสีดำก็เปล่งประกายขึ้น เขาดันกริชไปข้างหน้าด้วยแรงทั้งหมดที่มี และกริชสีดำก็ทะลุผ่านแสงสีเงินไปในทันที มันเล็งตรงไปที่เวสลีย์

ดวงตาของเวสลีย์เบิกกว้าง และแม้ว่าเขาจะลังเล แต่เขาก็ยังก้าวถอยหลังตามสัญชาตญาณ กริชสีดำอยู่ห่างจากร่างของเวสลีย์เพียงสามฟุตในขณะที่เขายกดาบขึ้นอย่างเร่งรีบเพื่อสกัดกั้นการโจมตี

เสียงกระทบกันระหว่างโลหะที่แหลมคมและดังก้องไปทั่ว

กริชสีดำปะทะกับดาบยาวสามฟุตอีกครั้ง แต่ในครั้งนี้แสงสีดำไม่ได้ทำลายแสงดาบสีเงินลง แต่แสงสีดำกลับห่อหุ้มดาบยาวไว้ราวกับกำลังกลืนกินดาบเล่มนั้น!

การแสดงออกของเวสลีย์บิดเบี้ยวอย่างอัปลักษณ์เมื่อได้เห็นภาพดังกล่าว และเขาใช้พละกำลังที่แท้จริงของเขาเพื่อสลายแสงสีดำที่หมุนวนขึ้นไปบนดาบราวกับเถาวัลย์ทันที แต่เขาโชคร้าย เวสลีย์ยังคงประเมินการโจมตีของเฟนด์ต่ำไป

แม้ว่าเขาจะใช้พละกำลังที่แท้จริงของเขาในการทำลายแสงสีดำส่วนใหญ่ลงได้ แต่เสี้ยวหนึ่งของแสงสีเข้มก็พิชิตดาบของเขาและคืบคลานไปที่แขนของเขา

เวสลีย์รู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงที่มือของตัวเอง และรู้สึกราวกับมีมดกว่าหมื่นตัวมากัดแทะที่จิตวิญญาณของเขา ความเจ็บปวดที่หนักหนาทำให้เขาร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

เวสลีย์เป็นคนที่ให้ความสำคัญกับภาพลักษณ์ของตัวเองเป็นอย่างมาก และเขาจะไม่คร่ำครวญอย่างที่เคยทำ หรือจะไม่ร้องโยเยแบบนั้น แม้ว่าจะมีคนทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสก็ตาม แต่ความเจ็บปวดทางวิญญาณที่ถูกโจมตีนั้นไม่ใช่ความเจ็บปวดตามปกติ แม้แต่ผู้ที่ทำตัวสูงส่งและทรงพลังก็ไม่สามารถกลั้นเสียงกรีดร้องของพวกเขาได้ เมื่อพวกเขาถูกรุกรานพลังวิญญาณ