บทที่ 2023

“ใครจะคิดว่ามีศิษย์ที่เก่งกาจในหมู่ศิษย์ชุดใหม่ที่เข้ามาได้ด้วยวิธีการง่าย ๆ? พรสวรรค์ของเฟนด์เทียบได้กับศิษย์พี่ดันแคนเชียวนะ!”

สำหรับหลาย ๆ คน ดันแคนเป็นเหมือนเพดานที่สูงเกินเอื้อม ไม่เพียงแต่เขาจะมีภูมิหลังที่แข็งแกร่งเท่านั้น แต่พรสวรรค์ของเขายังน่าประทับใจจนคนอื่น ๆ เกือบลืมหายใจเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเขา หลายคนบูชาดันแคนไม่ต่างจากต้นแบบในการดำเนินชีวิตของพวกเขา

ถือเป็นการยอมรับอย่างสูงสำหรับพวกเขาในการเปรียบเทียบเฟนด์กับดันแคน

ทุกการโต้เถียงและการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นจากผู้ชมล้วนไปถึงหูของเวสลีย์ สัมผัสทางการได้ยินของเขาเฉียบคม ยิ่งเหล่าศิษย์ภายนอกพูดต่อกันไปมากเท่าไหร่ สีหน้าของเวสลีย์ก็ยิ่งมืดมนขึ้นเท่านั้น ในขณะนี้ มันเหมือนกับว่าเขาเผลอกินของขมไปหลายชิ้น สีหน้าของเขาค่อย ๆ ซีดลงอย่างน่าสยดสยอง

มือขวาของเขาจับดาบยาวสามฟุต แม้ว่ามือจะสั่นเทาก็ตาม เขาจ้องมองไปที่เฟนด์ด้วยนัยตาคมกริบ และสีหน้าท่าทางของเขาก็แสดงให้เห็นว่าเขาอยากที่จะกัดทึ้งเฟนด์เพื่อระบายความเกลียดชังของตัวเองมากแค่ไหน หากสายตาสามารถฆ่าคนได้ เฟนด์คงตายไปแล้วหลายหมื่นครั้ง

“ที่ผ่านมานายคงภูมิใจในตัวเองมากสินะ? แค่ได้ฟังความคิดเห็นของทุกคน นายคงดีใจจนเนื้อเต้นแล้วใช่ไหม? ฉันต้องยอมรับเลยว่าฉันประเมินนายต่ำไป ฉันไม่เคยคิดเลยว่านายจะแข็งแกร่งขนาดนี้!” เวสลีย์กัดฟันพูดอย่างแข็งกร้าวและโกรธขึง ดวงตาของเขาแดงก่ำขณะพูดคำเหล่านี้ในขณะที่ความอิจฉาและความเกลียดชังของเขาแทบจะทะลักออกมาจากอก เขายังรู้สึกอิจฉาเฟนด์ที่มีพรสวรรค์สูงส่ง แค่ดันแคนคนเดียวก็เกินพอแล้ว แต่จู่ ๆ ก็มีบุคคลที่มีพรสวรรค์อีกคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นและเหยียบเขาเสียจมดิน!

เฟนด์เลิกคิ้วขึ้น “ทำไมนายถึงเอาแต่พูดจาไร้สาระตลอด? ตารางงานฉันแน่นเอี๊ยด ไม่เหลือเวลามาเสียให้กับนายมากนักหรอก นายไม่ควรคิดว่าฉันจงใจจะหาเรื่องนายเลย บอกตามตรง ฉันไม่ได้สนใจนายนักหรอก”

การตอบสนองของเฟนด์เป็นการท้าทายความรู้สึกที่อ่อนไหวของเวสลีย์และคำพูดเหล่านี้ก็เหมือนกับการตบหน้าเวสลีย์อย่างรุนแรง นอกจากนี้ ในขณะที่เขาพูดคำเหล่านั้นสีหน้าท่าทางของเฟนด์ก็แทบไม่เปลี่ยนไปเลย เวสลีย์รู้ว่าเฟนด์คิดเช่นนั้นจริง ๆ และไม่ได้ทำสิ่งนี้เพราะตั้งใจที่จะยั่วยุเขา เมื่อเทียบกับการถูกยั่วยุและข่มเหง การที่เวสลีย์จะยอมรับการเพิกเฉยเช่นนี้กลับยากกว่า