บทที่ 2026

ผู้ชมได้ยินเสียงระเบิดดังสนั่นที่คุ้นเคย ขณะที่ร่างหนึ่งพุ่งออกมาจากศูนย์กลางคลื่นพลัง ร่างนั้นกระแทกกับเกราะกำบังที่ถูกอัญเชิญไว้ที่ลานประลองพร้อมกับเสียงครวญคราง

เจ้าของร่างนั้นคือเวสลีย์ และเกราะป้องกันก็ช่วยหยุดเขาไม่ให้กระเด็นออกจากสนามประลองไป

เวสลีย์ซึ่งครั้งหนึ่งเคยหยิ่งยโสอย่างที่สุด กลับถูกทำให้อยู่ในสภาพน่าสมเพชไปเสียได้ เขาดูคล้ายกับคนที่จมอยู่ในโคลน เขาเลื่อนลงมาตามกำแพงพลังงานและตกลงบนพื้นด้วยเสียงอันดัง ฝุ่นฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ ในขณะที่เวสลีย์ร่วงลงกับพื้นโดยที่แขนขาทั้งสี่ข้างของเขาลอยขึ้นไปในอากาศ เสื้อผ้าของเขาขาดวิ่นจนไม่เป็นชิ้นดี

แสงทมิฬปกคลุมเวสลีย์ไว้ราวกับหมอก มีเลือดไหลออกจากมุมปากของเขาขณะที่ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด ในการโจมตีก่อนหน้านี้ทักษะชุมนุมเจ็ดดาวตกของเวสลีย์เทียบไม่ได้กับทักษะทลายห้วงสุญญะเลยแม้แต่น้อย หลังจากทักษะทลายห้วงสุญญะซึ่งก่อตัวขึ้นด้วยดาบวิญญาณสามเล่มสามารถเอาชนะทักษะชุมนุมเจ็ดดาวตกได้ พลังที่เหลืออยู่ก็เข้าโจมตีเวสลีย์ทันที

ยิ่งไปกว่านั้นทักษะทลายห้วงสุญญก็ะเป็นการโจมตีทางวิญญาณอีกด้วย

ราวกับว่าการที่เขาถูกโจมตีโดยไม่ทันคาดคิดนั้นยังไม่เพียงพอ เวสลีย์ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะป้องกันตัวเองจากการโจมตีทางวิญญาณอย่างไร เขาไม่สามารถต้านทานการโจมตีดังกล่าวได้ แม้ว่าเขาจะรู้ว่ามีความเป็นไปได้สูงที่พลังที่เหลืออยู่จากการโจมตีของเฟนด์จะสร้างความเสียหายให้กับจิตวิญญาณของเขา หากมันเข้าโจมตีเขาได้จริง ๆ

ผู้ชมตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง พลังงานที่เหลือกระจายไปอย่างรวดเร็วโดยไม่มีใครโจมตีเพิ่มเข้าไปอีก หลังจากแสงหายไปเฟนด์ก็ปรากฏตัวต่อหน้าฝูงชน แม้ว่าจะอยู่ในสภาพที่น่าสมเพชไม่ต่างกัน

ลำแสงดาบสีเงินทึ้งเสื้อผ้าของเฟนด์ไปหลายชิ้น ใบหน้าของเขาซีดราวกับกระดาษ เหงื่อเย็นค่อย ๆ ไหลลงมาที่หน้าผากของเขา เขาขมวดคิ้วมุ่นในขณะที่มุมปากของเขาสั่นเล็กน้อย แม้จะยืนตัวตรง แต่ทุกคนก็เห็นว่าเขาก็มีสภาพที่ดูไม่ดีนัก แม้ว่าเขาจะดูดีกว่าเวสลีย์ที่ลงไปกองพื้นด้วยสีหน้าบิดเบี้ยวเนื่องจากความเจ็บปวดที่เขาเผชิญอยู่ก็ตาม

"โอ้พระเจ้า! เขาชนะแล้วจริง ๆ! เขาทำได้จริง ๆ! เวสลีย์ไม่สามารถเอาชนะเฟนด์ได้ แม้ว่าทั้งคู่จะทำการโจมตีที่รุนแรงที่สุดพร้อมกันก็ตาม ผู้ชายคนนี้กำลังฝึกทักษะยุทธแบบไหนอยู่กันแน่? เขาแข็งแกร่งมาก!”